Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2007 r. skarżąca A. P. wniosła skargę do Dyrektora Izby Skarbowej za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego na sposób prowadzenia postępowania egzekucyjnego, podnosząc zarzuty w zakresie:
- - utrudniania prowadzenia działalności oraz życia poprzez dokonywanie czynności egzekucyjnych,
- - niewymagalności części zaległości z powodu przedawnienia z mocy prawa,
- - braku reakcji na podnoszone w 2003 r. zarzuty stronniczości Inspektora – H. S.,
- - bezprawne zajęcie składników majątkowych będących majątkiem osobistym męża,
- - nie poinformowania o zastosowanych środkach egzekucyjnych, co skutkowało brakiem ich zaskarżenia,
- - pomimo ustanowienia pełnomocnika – pomijanie przez organ jego osoby.
Nadto w piśmie z dnia [...] listopada 2007 r. skarżąca A. P. zarzuciła Naczelnikowi Urzędu Skarbowego złożenie bez podstawy prawnej wniosku o wyłączenie się z udziału w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym oraz Naczelnikowi Urzędu Skarbowego prowadzenie postępowań bez jej udziału.
W skierowanym do skarżącej zawiadomieniu z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej uznał zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione.
W kolejnym piśmie z dnia [...] lutego 2008 r. sprostowanym pismem z dnia [...] lutego 2008 r. skarżąca wniosła ponownie skargę na działalnie Naczelników Urzędów Skarbowych.
Dyrektor Izby Skarbowej zawiadomieniem z dnia [...] nr [...] poinformował skarżącą, że zarzuty podniesione w jej skardze zostały już rozpatrzone i uznane za bezzasadne, a organ podtrzymuje swe stanowisko w tej kwestii.
We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze zawartej w piśmie z dnia [...] kwietnia 2008 r. A. P. zażądała sądowo-administracyjnej kontroli stanowiska zawartego w sformułowanych przez Dyrektora Izby Skarbowej zawiadomieniach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści art. 3 § 1 i 2 pkt 1 - 8 powołanej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje i postanowienia - pkt 1 i 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3).
Ponadto zaskarżalne są inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę.
Z treści skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wynika, iż postępowanie przed organem administracji toczyło się w trybie postępowania skargowego przewidzianego w art. 227 i następnych Kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotem skargi o której mowa w art. 227 k.p.a. może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Stosownie natomiast do art. 237 § 3 i art. 238 § 1 k.p.a. formą załatwienia skargi jest zawiadomienie skarżącego. Zawiadomienie to nie stanowi jednak rozstrzygnięcia, aktu lub czynności, określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Pogląd powyższy jest zgodny z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, który stoi na stanowisku, iż postępowanie w sprawie skarg i wniosków z Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kontroli sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2001 roku, sygn. akt II SAB 213/00, LEX nr 54555).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podzielając przedstawione powyżej poglądy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.