Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Krakowie z dnia 11 lipca 2016 r. skarżący A.B. – występujący w sprawie również jako pełnomocnik skarżących: J.B., M. B. oraz B. B. – B., został wezwany do uzupełnienia braku fiskalnego skargi poprzez solidarne uiszczenie kwoty 500,00 zł tytułem wpisu, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 27 lipca 2016 r.
Pismem nadanym dnia 2 sierpnia 2016 r. skarżący złożył zażalenie na ww zarządzenie. W uzasadnieniu podał, że "błędne operaty geodezyjne nie pozwalają na wypełnienie zeznań podatkowych". Ponadto w dniu 3 sierpnia 2016 r. przedłożył odpis powyższego zażalenia.
Pismem z dnia 14 września 2016 r. wezwano skarżącego do zwięzłego uzasadnienia zażalenia, w terminie 7 dni po rygorem odrzucenia zażalenia.
W odpowiedzi, skarżący przedłożył uzasadnienie zażalenia, w którym ponowienie odniósł się do wiarygodności dokumentów geodezyjnych i wniósł o "ponowne interwencyjne przeprowadzenie czynności geodezyjnych".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Na podstawie art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) określanej dalej jako "p.p.s.a.", do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego stosuje się odpowiednio przepisy o zażaleniu, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
I tak, art. 194 § 3 stanowi, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.
W rozpoznawanej sprawie skarżący pomimo wezwania nie uzupełnili braków zażalenia, tj. nie uzasadnili zażalenia - nie zakwestionowali podstaw określenia wysokości wpisu, nie wskazali też, że wpis został określony nieprawidłowo albo w oparciu o błędną podstawę prawną.
Tym samym na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. zażalenie, którego braków skarżący nie uzupełnili w terminie, podlega odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji.