Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].2002r. Nr [...] Inspektor Kontroli Skarbowej określił:
wysokość nie pobranego i nie wpłaconego zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych uzyskiwanych przez osoby zagraniczne na terytorium RP za 2001 r. w kwocie [...] zł, za który odpowiedzialność podatkową ponosi płatnik, tj. "P." sp. z o.o. w N. będąca następcą prawnym Spółki cywilnej "P." w N. wysokość odsetek za zwłokę od tej zaległości w kwocie [...] zł.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Spółka Cywilna "P." w dniu [...].2001 r. przelała na konto "A. Co" w USA kwotę należną z tytułu dzierżawy maszyn za 2001 r. tj. [...] USD zgodnie z wystawionymi fakturami Nr [...] i [...]. Winna więc potrącić podatek według stawki 20% i przekazać go zgodnie z ustawą dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 1997r.Nr 137, poz. 926 ze zm.)z art. 26 ustawy w terminie do 7 dnia miesiąca następnego na rachunek urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych oraz przesłać temu urzędowi deklarację, a podatnikowi - informację o pobranym podatku, sporządzoną według ustalonego wzoru. Spółka powyższego podatku nie potrąciła i nie deklarowała (...)".
Z powyższym rozstrzygnięciem "P." sp. z o.o. nie zgodziła się i wniosła odwołanie.
Jednakże zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa Sączu utrzymała w mocy decyzję organu l instancji. Izba ta jednak zgodziła się z odwołującą, że na gruncie umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o unikaniu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylania się od podatkowania (Dz. U. z 1976r. Nr 31, poz. 178) kwota zależna z tytułu dzierżawy maszyn nie mieści się w "należnościach licencyjnych". Zarzuciła jednak, iż odwołująca winna jednak pobrać przedmiotowy podatek, gdyż firma amerykańska nie przedstawiła certyfikatu rezydencji.
Również Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie sygn. akt l S.A./Kr 2353/02 z dnia 5 czerwca 2003r. oddalił skargę "P." Sp. z o.o.
Sąd ten w ślad za organami podatkowymi przyjął, że zgodnie z art. 26 ust. 1 zdanie drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zastosowanie stawki wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania jest możliwe wyłącznie po uzyskaniu od podatnika zaświadczenia o jego siedzibie za granicą dla celów podatkowych, wydanego przez właściwą administrację podatkową (certyfikat rezydencji).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W większości umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zakres terminu "należności licencyjne" obejmuje dodatkowo "należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego" (zob. np. konwencję między Rzeczypospolitą Polską a Królestwem Belgii (Dz. U. z 2004r. Nr 211, poz. 2139).
Inaczej zakres tego terminu jest uregulowany jest w umowie tego rodzaju między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki, gdyż nie obejmuje dodatkowo "należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania wydania przemysłowego, handlowego lub naukowego" (art. 13 ust. 3). Przepis ten jako przepis szczególny uchylił zastosowanie w sprawie przepisu ogólnego art. 11 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który zakresem terminu należności licencyjne" obejmuje " przychody do użytkowania lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym środka transportu, (urządzenia handlowego lub naukowego).
Zgodzić się więc należy ze stroną skarżącą, że na gruncie omawianej umowy kwota należna z tytułu dzierżawy maszyn mieści się w innym źródle przychodów niż należności licencyjne. Tym źródłem są "zyski z przedsiębiorstwa".
Stosownie zaś do art. 8 ust. 1 omawianej umowy zyski z przedsiębiorstwa prowadzonego przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub w siedzibą na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki opodatkowuje się tylko w tym państwie.
Odpowiednikiem tego przepisu w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych jest art. 12 ust. 3 mówiący o przychodach związanych z działalnością gospodarczą. Żaden przepis tej ustawy nie nakłada na osobę krajową wypłacającą te przychody osobie zagranicznej przychody z tej działalności.
W tym stanie niniejszej sprawy stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji, że w sprawie miał zastosowanie art. 76 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest błędne. Przepis ten bowiem nakłada na osoby krajowe obowiązek żądania certyfikatu rezydencji na płatnika podatku dochodowego od osób prawnych i to w sytuacji, gdy wypłaca on osobie zagranicznej należności licencyjnej.
Z tego względu Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 p. wpr. p.p.s.a i p.u. są orzekła, jak w sentencji.