Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 marca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi Przedsiębiorstwa G. sp. z o.o. w K. na postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia 25 marca 2013r. o numerach: [...],[...],[...],[...],[...],[...] oraz [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier.
W dniu 4 marca 2014r. Spółka skierowała do Sądu niepodpisany wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wydanego w dniu 26 lutego 2014r. w sprawach o sygnaturach "I SA/Kr 755-768/13", przy czym w nagłówku wskazano sygnaturę "I SA/Kr 776-782/13".
Zarządzeniem z dnia 11 marca 2014r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych powyższego pisma poprzez:
- 1) jego podpisanie,
- 2) sprecyzowanie czy wniosek ten dotyczy wyroku z dnia 26 lutego 2014r. wydanego w sprawie I SA/Kr 755/13 jak to wynika bezpośrednio z treści pisma, czy też jest skierowany do akt sprawy, której sygnaturę wskazano w nagłówku pisma,
- - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Po doręczeniu owego wezwania w dniu 26 marca 2014r. Spółka skierowała do Sądu pismo precyzujące wniosek, w którym wyjaśniła, że wniosek dotyczył zarówno wyroku wydanego w dniu 26 lutego 2014r. (sygn. akt I SA/Kr 755/13) jak i wyroku z dnia 4 marca 2014r. (sygn. akt I SA/Kr 776/13).
W zakreślonym terminie nie podpisano jednak wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku ani też nie przesłano jego podpisanej kopii.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W świetle akt połączonych spraw niewątpliwe jest, że zaskarżone postanowienia dotyczyły odmowy wszczęcia postępowania dotyczącego stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier a jedynie przez omyłkę przedmiot postepowania określono w sposób oczywiście nieprawidłowy.
Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 156 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt. I sentencji postanowienia.
Zgodnie natomiast z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli zaś strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie (art. 49 § 2 p.p.s.a.).
Skarżąca Spółka w odpowiedzi na wezwanie Sądu tylko częściowo uzupełniła braki formalne pierwotnego pisma, a to precyzując jego treść, nie uczyniła jednak zadość powinności podpisania pierwotnego wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, względnie przesłania jego podpisanej kopii. Nie stanowi przy tym wniosku samego w sobie pismo precyzujące dotknięty brakami wniosek.
O pozostawieniu wniosku skarżącej o sporządzenia uzasadnienia wyroku bez rozpoznania postanowiono zaś stosownie do treści art. 49 § 2 p.p.s.a.