Uzasadnienie
W dniu 24.04.2013r. Naczelny Sąd Administracyjny przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej, dnia 25.06.2013r. wyznaczył pełnomocnika w osobie adwokata A.M.
Wyznaczony adwokat sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 sierpnia 2012r., sygn. akt I SA/Kr 780/12. Skarga zawierała wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz wniosek o zasądzenie na rzecz pełnomocnika skarżącego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Dnia 10.01.2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 10.06.2015r. natomiast Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
W dniu 03.08.2015r. pełnomocnik wniósł do NSA pismo zatytułowane "Wniosek o uzupełnienie wyroku", które zgodnie z zarządzeniem SWSA w Krakowie należało w istocie potraktować jako wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa adwokackiego udzielonemu skarżącemu z urzędu.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Pełnomocnik strony skarżącej wywiązał się z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 180 na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
2) lit. b w zw. z §18 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U z 2013r., poz. 461 z p. zm.,) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011r., nr 177, poz.1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 41,40 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).