Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. w dniu 13 grudnia 2016 r wydał dla P. Ś., dalej Skarżący, dwie decyzje w zakresie podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2011 r. nr [...] oraz za miesiąc grudzień 2011 r. nr [...]
Pismem z dnia 2 stycznia 2017 r. Skarżący złożył do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej "prośbę o wydłużenie terminu możliwości odwołania się od wydanej decyzji nr [...]", a następnie pismem nadanym w dniu 23 stycznia 2017 r. wniósł odwołania od obu decyzji.
W związku z powyższym DIAS w K. wydał w dniu 13 marca 2017 r. postanowienie nr [...] stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji NUS w C. z dnia 13 grudnia 2016 r. nr [...]
Następnie Skarżący złożył do DIAS pismo z dnia 3 kwietnia 2017 r., w treści którego doprecyzował, że wnosi on odwołanie od decyzji z dnia 13 marca 2017 r. wydanej przez DIAS w K. oraz wniósł o "włączenie sprawy nr [...] do (...) pisma" zawierającego prośbę o wydłużenie terminu możliwości odwołania się. W odpowiedzi DIAS wniósł o sprecyzowanie żądania złożonego przez Skarżącego. W odpowiedzi na to wezwanie Skarżący złożył pismo z dnia 12 maja 2017 r. stanowiące wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
W takim stanie faktycznym DIAS w K. wydał postanowienie z dnia 8 czerwca 2017 r. nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji NUS w C. z dnia 13 grudnia 2016 r. nr [...] Postanowienie zostało doręczone Skarżącemu 12 czerwca 2017 r.
Skarżący wniósł na ww. postanowienie DIAS z dnia 8 czerwca 2017 r. odmawiające przywrócenia terminu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 14 lipca 2017 r.
W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej po terminie, względnie oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie został zachowany ustawowy termin do jej wniesienia.
Zgodnie z przepisem art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: P.p.s.a.), skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Stosownie natomiast do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, czyli po upływie trzydziestu dni liczonych od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3). Jest ono równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu.
Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji przywrócenia terminu z art. 86 § 1 P.p.s.a., sąd nie może więc postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. wraz z pouczeniem o sposobie wniesienia skargi do Sądu, zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 12 czerwca 2017 r.
Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg dnia 13 czerwca 2017 r., a upłynął w dniu 13 lipca 2017 r. Tymczasem Skarżący wniósł skargę w dniu 14 lipca 2017 r., a zatem po upływie terminu do jej wniesienia, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., nie składając przy tym wniosku o przywrócenie terminu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.