Uzasadnienie
I SA/Kr 79/04
Zaskarżonym postanowieniem- po rozpoznaniu zażalenia- zostało utrzymane w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...]09.2003r. nr odmawiające zwrotu kosztów egzekucyjnych pobranych w trakcie postępowań egzekucyjnych prowadzonych na postawie tytułów wykonawczych wystawionych w dniu [...].10.1997r. nr. [...] na nie wypłacone przez płatnika (T.A.) zaliczki na podatek dochodowy od pracowników odpowiednio za m-ce VIII-X 1995r. w łącznej kwocie 14 307 zł.40gr. i za m-ce XI-XII 1995r. i I 1996r. w łącznej kwocie 14 868 zł co uzasadniono tym, że nie została spełniona przesłanka do zwrotu tych kosztów określona w art.64e §3 ustawy z dnia 12 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (2002r.nr.110, poz.968 ze zm. dalej "u.p.a.e.a.") w postaci "bezprawnego wszczęcia i prowadzenia tego postępowania".
Powyższe tytuły wykonawcze zostały bowiem wystawione w oparciu o decyzję II Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...]11.1996r. określającą odpowiedzialność płatnika (T. A.) za niewpłacone zaliczki na podatek dochodowy od pracowników za m-ce III i V-XII 1995r. i I-VIII 1996r. na łączną kwotę 60 155zł. 40gr.
W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z dnia [...].12.2004r. T. A. wniósł o uchylenie tego postanowienia z powodu naruszenia art.64c ust.3 u.p.e.a., gdyż tytuły wykonawcze [...] były wystawione w dniu [...].10.1997r. na podstawie decyzji II Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...].11.1996r. określającej Jego odpowiedzialność jako płatnika za niewpłacone zaliczki na podatek dochodowy od pracowników w łącznej kwocie, a- nie tak jak być powinno- z podziałem tej kwoty na poszczególne miesiące, zwłaszcza, że miesiące te różnią się w zależności od tego, do której kserokopii tej decyzji się sięgnie.
Nadto zdaniem skarżącego naruszony został art.27 ustawy z dnia 19 grudnia 1970r. o zobowiązaniach podatkowych z (Dz.U. z 1993r. nr 108, poz.486 ze zm.) stanowiący, że: "Dokonaną wpłatę zalicza się na pokrycie zobowiązania podatkowego w kolejności od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wykaże, na poczet którego zobowiązania podatkowego dokonuje wpłaty". Dokonał on bowiem w dniu [...].12.1996r. wpłaty kwoty 17077 zł.41gr. ze wskazaniem, że jest ona przeznaczona na poczet nie wpłaconych przez niego zaliczek na podatek dochodowy od pracowników za m-ce IX i X 1995r. wraz z należnymi od tych zaliczek z odsetkami za zwłokę. Natomiast organ I instancji zaliczył tę wypłatę wynikającą z odrębnej decyzji o rozłożeniu na raty tych zaliczek na I ratę wraz z odsetkami za zwłokę.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie i podtrzymując dotychczas zajmowane stanowisko wyjaśniła, że łączne określenie kwoty niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od pracowników w decyzji o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako płatnika nie wyklucza możliwości podziału tej kwoty na poszczególne miesiące, gdyż decyzja ta została oparta o miesięczne deklaracje PIT-4, które składał płatnik.
Z kolei z treści art.27 ustawy o zobowiązaniach podatkowych wynika, iż przepis ten dotyczy podatnika a nie płatnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Po pierwsze- w egzekucyjnej sprawie nie mogą być rozpatrywane zarzuty przeciwko decyzji o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako płatnika, w oparciu o którą zostały wystawione tytuły wykonawcze. Od tego jest postępowanie w sprawie tej odpowiedzialności. Zauważyć należy tylko, iż z dwóch rodzajów kserokopii decyzji o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako płatnika właściwa jest ta, która określa tę odpowiedzialność za niewpłacone zaliczki na podatek dochodowy od pracowników za III i V-XII 1995r. i I-VIII 1996r. w łącznej kwocie 60.155 zł.40gr. albowiem kwota ta jest zgodna z kwotą tych zaliczek, które zostały odrębna decyzją rozłożone na raty. Z potwierdzeń odbioru wynika zaś, że obie decyzje skarżący otrzymał w dniu 27.11.1996r.
Po drugie- nie został naruszony też art.27 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Wbrew temu- co twierdzi się w odpowiedzi na skargę- przepis ten miał zastosowanie do płatnika zob. B. Brzeziński "Analogia legis a przepisy Prawa podatkowego". Księga pamiątkowa ku czci prof. dr hab. A. Kosteckiego. INOIK Toruń 1998r. s.29-30. Przestawał on tylko obowiązywać w przypadku rozłożenia zaległości podatkowej i odsetek za zwłokę od nich na raty, gdyż wówczas każda rata obejmowała część wszystkich tych zaległości i tych odsetek. Po otrzymaniu takiej decyzji nie można już było złożyć wniosku o zaliczenie wpłaty na określone zaległości podatkowe wraz z odsetkami za zwłokę. Zaległości te i odsetki trącą bowiem swoją odrębność. Zwrócić należy uwagę na to, że powyższe stanowisko zostało potwierdzone w art.62 §2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa (Dz.U. nr.137, poz.926 ze zm.). Przepis ten stanowił, że w razie rozłożenia podatku lub zaległości podatkowej na raty, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet raty o najwcześniejszym terminie płatności. Tak tez zresztą postąpił organ podatkowy w przypadku wypłaty przez skarżącego płatnika kwoty 17077 zł. 41gr. w dniu 06.12.1996r. W dniu tym upływał termin wpłaty I raty przez skarżącego.
W tym stanie niniejszej sprawy zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
Z tego względu Sąd działając na podstawie art.151 u.p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.