Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 czerwca 2014 roku przyznane zostało B.F. prawo pomocy w zakresie obejmującym m.in. ustanowienie adwokata z urzędu. Zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 29 września 2014 roku na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat M.Z.
Wyrokiem z dnia 14 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę B.F. oddalił. Wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem I instancji i z tego tytułu referendarz sądowy postanowieniem z dnia 5 grudnia 2014 roku przyznał mu stosowne wynagrodzenie.
W dniu 9 grudnia 2014 roku do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna z dnia 26 listopada 2014 roku od wyroku WSA w Krakowie z dnia 14 października 2014 roku sporządzona przez adwokata M.Z. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie pełnomocnikowi kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, które to koszty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 marca 2017 roku, sygn. akt II FSK 459/15 skargę kasacyjną oddalił.
W piśmie z dnia 20 marca 2017 roku pełnomocnik ponowił swój wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Zgodnie jednak z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia oraz § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) do obliczenia wynagrodzenia pełnomocnika w niniejszej sprawie należy zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013r., poz. 461, dalej: rozporządzenie).
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. Stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit "c"), zatem za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej opłata wynosi 120 zł (240 zł x 50% = 120 zł).
Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług w kwocie 27,60 zł (120 zł x 23% = 27,60 zł) w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.).
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.