Uzasadnienie
W dniu 16 lutego 2002 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej wpłynęła skarga J. C. datowana na 9 lutego 2009 r., a nadana w UP w K. w dniu 11 lutego 2009 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 stycznia 2009 r., nr [...]w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od osób fizycznych za 2001 r.
Przedmiotowa skarga została sporządzona w formie drukowanej i pomimo tego, że pod jej treścią wydrukowano imię i nazwisko skarżącego – skarga nie została własnoręcznie podpisana.
W związku z powyższym, pismem z dnia 19 marca 2009 r. prawidłowo doręczonym w dniu 24 marca 2009 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy), J. C. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni od dni doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W przesyłce zawierającej przedmiotowe wezwanie przesłano skarżącemu również odpowiedź na skargę oraz sformalizowany druk PPF celem jego wypełnienia w związku z wnioskiem skarżącego zawartym w skardze, a dotyczącym przyznania prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 440/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. C. stwierdzając w uzasadnieniu, że pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, zawierającego pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego, skarżący nie podpisał skargi.
W wyniku skutecznie wniesionej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt II FSK 2077/09 uchylił przedmiotowe rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu podniesiono, że skarżący wskazał znajdujące się w aktach sprawy dowody w postaci potwierdzenia nadania przesyłki poleconej o nr [...] w UP Z. oraz pisma Poczty Polskiej z dnia 30 czerwca 2009 r. dotyczącego skutecznego doręczenia do Sądu w/w przesyłki, co w ocenie skarżącego potwierdza wykonanie polecenia Sądu. NSA stanął zatem na stanowisku, że należy wyjaśnić, co zawierała nadana przesyłka, albowiem sam dowód jej nadania nie uprawdopodabnia jej zawartości.
W dniu 22 lutego 2010 r. przyjmująca sporną przesyłkę referent tut. Sądu A. O. oświadczyła, że przedmiotowa przesyłka nadana przez skarżącego zawierała jedynie wniosek o przyznanie prawa pomocy (PPF) do sygn. akt I SA/Kr 440/09.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W myśl natomiast art. 46 § 1 pkt 4 cytowanej ustawy każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, przy czym w orzecznictwie i literaturze przedmiotu podkreśla się, że podpis powinien być sporządzony własnoręcznie, a nie mechanicznie odtworzony (wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2006 r., sygn. akt II FSK 1144/05). Podpisem strony jest bowiem podpis w rozumieniu art. 78 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.), który operuje pojęciem "własnoręcznego podpisu".
W niniejszej sprawie wezwano skarżącego do osobistego podpisania skargi, pouczając jednocześnie o konsekwencjach niewykonania zarządzenia. Skarżący pomimo prawidłowego, dokonanego w trybie określonym w art. 72 Prawa o postępowania przed sądami administracyjnymi, wezwania do usunięcia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie nie podpisał skargi.
Jak wykazało postępowanie wyjaśniające, przesyłka o nr 128797506, która miała rzekomo zawierać podpisaną skargę, zawierała jedynie wypełniony i podpisany wniosek o przyznanie prawa pomocy, na co wskazuje oświadczenie referenta A.O., która przyjmowała przedmiotową korespondencję i pokwitowała jej odbiór (zapisek urzędowy z dnia 22 lutego 2010 r.). Skarżący nie udowodnił natomiast, ani nawet nie uprawdopodobnił, że w kopercie przesłanej do tut. Sądu znajdował się egzemplarz osobiście podpisanej skargi.
W związku z powyższym, na podstawie wcześniej przywołanych przepisów, należało orzec jak w sentencji.