Uzasadnienie
Stowarzyszenie G. w K. zwróciło się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub doradcy podatkowego w postępowaniu zainicjowanym skargą o wznowienie postepowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 13 maja 2014 roku, sygn. akt I SA/Kr 559/14 o odrzuceniu skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 grudnia 2013 roku Nr: [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. W toku tego postępowania postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2016 roku stronie skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Orzeczenie to stało się prawomocne i dotąd zachowało swą moc.
Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2010 roku, sygn. akt II GPS 2/10 prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub ustanowienia adwokata przyznane stronie w sprawie ze skargi, na podstawie art. 244 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) obejmuje postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w tej sprawie.
Z tego powodu ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może być merytorycznie rozpoznany. Skarżące Stowarzyszenie korzysta bowiem z uprzednio przyznanego prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Jeżeli zaś stronie nie odpowiada sposób, w jaki jest reprezentowana, to powinna swoje zastrzeżenie zgłosić odpowiednio uprawnionym organom korporacji zawodowych, a nie sądowi, gdyż sąd nie może wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci innego pełnomocnika, jeżeli przyznane prawo pomocy w tym zakresie nie zostało cofnięte na mocy art. 249 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy rozpoznanie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie stało się zbędne, co skutkuje umorzeniem postępowania z tego wniosku na podstawie art. 249a p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt. 7 p.p.s.a.