Uzasadnienie
Rozpatrując przedmiotową sprawę należy podkreślić, iż kwestia przyznania stronie skarżącej prawa pomocy była już rozpatrywana przez sądy administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27.06.2013r. oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych a Naczelny Sąd Administracyjny dnia 28.10.2013r. oddalił zażalenie na to postanowienie (sygn. akt II FZ 973/13).
W dniu 14.04.2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu a Naczelny Sąd Administracyjny dnia 07.07.2014r. oddalił zażalenie na to postanowienie (sygn. akt II FZ 953/14).
W przedmiotowym wniosku z dnia 23.11.2016r. o przyznanie prawa pomocy strona skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
Oczywiście zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U. z 2012r. poz. 270 z p. zm.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Regulacje w/w ustawy dopuszczają więc możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednakże odmienna ocena sytuacji materialnej wnioskodawcy przy rozpatrywaniu kolejnego wniosku jest możliwa wyłącznie po zmianie istotnych okoliczności mających wpływ na tę ocenę. W niniejszej sprawie zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ocenę sytuacji materialnej strony skarżącej nastąpiła ale na korzyść wnioskodawczyni.
Ostatnia ocena sytuacji majątkowej strony skarżącej dokonana przez WSA w Krakowie w postanowieniu z dnia 14.04.2014r. podzielona przez NSA postanowieniem z dnia 07.07.2014r. dokonana była w oparciu o stan faktyczny, w którym mąż wnioskodawczyni utracił prawo do renty w wysokości 2 600 zł., miesięcznie a sama strona skarżąca nie uzyskiwała zasiłku chorobowego w kwocie 300 zł., miesięcznie brutto. Obecnie mąż – A.G. otrzymuje rentę w wysokości 2 824 zł., miesięcznie, netto a E.G. pobiera rentę w wysokości 574 zł., miesięcznie, netto. Utrzymanie domu pochłania natomiast około 700 zł., miesięcznie.
W świetle w/w okoliczności należy stwierdzić, iż zdolności płatnicze strony skarżącej uległy ewidentnemu zwiększeniu a co za tym idzie sytuacja strony skarżącej polepszyła się. Oboje małżonkowie uzyskują bowiem stały miesięczny dochód w łącznej kwocie 3398 zł. a wnioskodawczyni jest właścicielką wskazanych nieruchomości.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz w pełni podzielając argumentację sądów administracyjnych, zawartą w wymienionych orzeczeniach, orzekający stosując wykładnię a minori ad maius nie dopatrzył się powodów, aby na podstawie przedstawionego stanu faktycznego zwolnić wnioskodawczynię od kosztów sądowych. Skoro bowiem nie spełniała ona przesłanek przyznania prawa pomocy kiedy nie uzyskiwała zasiłku a mąż renty, to tym bardziej nie spełnia ich w sytuacji, kiedy zarówno ona jak i mąż uzyskują stały dochód w postaci świadczeń rentowych.
W związku z powyższym na podstawie art. 244§1, art.245§3, art. 246§1 pkt 2) w zw. z art. 258 § 1 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 z p. zm.) orzeczono jak w sentencji.