Uzasadnienie
M. Ś. – nazywana dalej "Skarżącą", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 29 kwietnia 2022 r. (nr 1201-IOP1.1.4102.1.2022.14) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości w 2017 r.
Z akt sprawy wynika, że skarga została nadana w urzędzie pocztowym 9 czerwca 2022 r. (pieczęć na kopercie zaadresowanej do organu). Powyższa decyzja została zaś odebrana przez pełnomocnik pocztowego 9 maja 2022 r. (k. 84 akt administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru).
Zarządzeniem starszego referendarza sądowego pełnomocnik Spółki został wezwany do przedłożenia pełnomocnictwa do występowania przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie oraz podatnie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 215 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a.").
Z akt sprawy wynika, że odpis powyższego zarządzenie został odebrany 31 sierpnia 2022 r. przez upoważnionego pracownika, M. W..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie został zachowany ustawowy termin do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi po terminie, sąd odrzuca skargę postanowieniem, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji przywrócenia terminu z art. 86 § 1 P.p.s.a., sąd nie może więc postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić.
W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony 9 maja 2022 r. – a co za tym idzie trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upłynął 8 czerwca 2022 r.
Równocześnie w decyzji tej zawarto pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi. Tym samym, skoro pełnomocnik Skarżącej nadał skargę 9 czerwca 2022 r. – została ona wniesiona z uchybieniem terminowi, o którym jest mowa w art. 53 § 1 w zw. z art. 83 § 2 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia