Uzasadnienie
W dniu 13.06.2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę w niniejszej sprawie. Następnie referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 16.11.2012r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. dnia 28.11.2012r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata T.K.
Wyznaczony adwokat w piśmie z dnia 12.12.2012r. stwierdził, iż nie ma podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku oraz wniósł o przyznanie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, według norm przepisanych. Oświadczył jednocześnie, iż koszty te nie zostały zapłacone ani w całości ani nawet w części. Do pisma dołączył również opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, którą przesłał skarżącemu oraz Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w K. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Pełnomocnik strony skarżącej sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i przesłał ją skarżącemu oraz Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w K. Wywiązał się zatem z powierzonych mu obowiązków. Stąd też, zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za w kwocie 900 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
- 2) lit. b w zw. z §18 ust. 1 pkt.
- 1) lit. a i w zw. z § 6 pkt 4) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011r. nr 177, poz.1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 207 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270).