Uzasadnienie
K. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 30 maja 2018r., nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną. Skarżąca sformułowała również wniosek o wstrzymanie: "czynności egzekucyjnych do czasu rozpatrzenia odwołania i sprzeciwu do upomnienia" oraz o "wstrzymanie postępowania".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Najważniejszą kwestią jest zatem ocena, czy akt lub czynność, którego wstrzymania żąda strona, nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego, należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
W rozpoznawanej sprawie do sądu zaskarżone zostało postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 30 maja 2018r., nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną. Takie postanowienie, ze względu na zakres i charakter prawny, nie nadaje się do wykonania. Podstawą skargi na czynności egzekucyjne jest art. 54 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1201 ze zm., dalej u.p.e.a.), który to przepis nie ma charakteru materialnoprawnego, ponieważ zawarta w nim norma nie nakłada na jego adresatów określonych obowiązków lub uprawnień materialnoprawnych. Jest to typowy przepis proceduralny, kreujący określone uprawnienie procesowe zobowiązanego, skoro stanowi, że zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego (por. wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2012r., sygn. akt II FSK 1244/10, postanowienie NSA z dnia 27 września 2017r., sygn. II GZ 712/17, dostępne na www.cbois.nsa.gov.pl). Trudno byłoby więc przyjąć, że z samego orzeczenia opartego na podstawie art. 54 u.p.e.a., miałyby wynikać nowe prawa, czy obowiązki strony, podlegające wykonaniu.
Tym samym wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest możliwe. Zaskarżone postanowienie z uwagi na jego charakter nie nadaje się do wykonania, ani nie wymaga wykonania.
Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.