Uzasadnienie
G.C. (dalej: Skarżąca) wniosła przesyłką pocztową nadaną dnia 23 sierpnia 2023 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 lipca 2023 r. nr UP-471/2023 w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od nieopłaconych składek.
Powyższa decyzja została doręczona Skarżącej dnia 20 lipca 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie został zachowany ustawowy termin do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Stosownie natomiast do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
W przypadku wniesienia skargi po terminie, sąd odrzuca skargę postanowieniem, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji przywrócenia terminu z art. 86 § 1 P.p.s.a., sąd nie może więc postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić.
W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 lipca 2023 r. nr UP-471/2023 została skutecznie doręczona Skarżącej dnia 20 lipca 2023 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 21 sierpnia 2022 r. (19 sierpnia 2022 r. przypadał na sobotę).
W uzasadnieniu decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia tej decyzji do sądu administracyjnego.
Skarżąca nadała skargę (przesyłką listową nr [...]) dnia 23 sierpnia 2023 r., a zatem dwa dni po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.