Uzasadnienie
Pani R. A. Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "R " w [...] ul. [...], powołując się na art. 12 ust. l ustawy z dnia 30.08. 2002r o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców / Dz.U. Nr 155, póz. 1287 /, zwróciła się z wnioskiem z dnia [...] 2002r do Drugiego Urzędu Skarbowego o restrukturyzację zaległości podatkowych w łącznej kwocie [...] zł z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za okres [...] -[...] 2001 r w kwocie [...] zł i za okres [...] -[...] 2002r w kwocie [...] zł oraz podatku VAT za lata 2001-2002 w kwocie [...] zł.
Równocześnie podatniczka wniosła o zastosowanie opłaty restrukturyzacyjnej w wysokości 15% kwoty należności głównych objętych postępowaniem restrukturyzacyjnym i rozłożenie płatności tej opłaty na 10 równych rat płatnych do dnia 20 każdego miesiąca.
Ponadto Pani R. A. wniosła o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w administracji poprzez odblokowanie zajętego konta bankowego i zawieszenie egzekucji komorniczej. Podatniczka złożyła również podobny wniosek o restrukturyzacje należności podatkowych do Pierwszego Urzędu skarbowego w [...]. Urząd wniosek ten przekazał do Drugiego Urzędu skarbowego, który w tej konkretnej sytuacji był organem restrukturyzacyjnym właściwym dla wnioskodawcy Naczelnik Pierwszego Urzędu na przekazywanym wniosku dokonał odręcznej adnotacji wyrażającej zgodę na restrukturyzacje.
Drugi Urząd Skarbowy w [...] decyzją znak: [...] z dnia [...] 2002r umorzył postępowanie restrukturyzacyjne dotyczące zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001r w kwocie [...] zł i za 2002r w kwocie [...] zł oraz z tytułu podatku od towarów i usług za lata 2001-2002 w łącznej kwocie [...] zł. Organ podatkowy ustalił bowiem, iż Pani R. A. z dniem [...] 2002 r. dokonała likwidacji działalności gospodarczej "R" z siedziba w [...]
Do wniosku o restrukturyzacje dostarczyła natomiast wydane przez wójta gminy w [...] zaświadczenie o wpisie do ewidencji gospodarczej z dnia [...] 2002r. Do dnia złożenia wniosku nie zgłosiła jednak obowiązku podatkowego zarówno w pierwszym jak i Drugim Urzędzie Skarbowym. Zdaniem organu osoba fizyczna nie będąca przedsiębiorcą i nie prowadząca działalności gospodarczej w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. tj 1 października 2002 r. nie może sie ubiegać o restrukturyzację.
W odwołaniu z dnia [...].2002r, złożonym za pośrednictwem Drugiego Urzędu Skarbowego, Pani R. A. podnosi że:
prowadzona przez nią działalność w 2002r jest działalnością dotyczącą tej samej osoby fizycznej, wykonywaną pod tym samym numerem NIP i REGON, pod tą samą nazwą i adresem i stanowi kontynuację wcześniej rozpoczętej działalności, która została wstrzymana na okres od [...] do [...] 2002r. z powodu braku środków finansowych i robót, na początku 2002r złożyła oświadczenie o formie opodatkowania / podatek zryczałtowany /, a w momencie pojawienia się realnych możliwości kontynuowania działalności złożyła deklarację podatkową VAT oraz w terminie wymaganym dokonała wpłat należnych podatków VAT i podatku zryczałtowanego [...] 2002r.
W konkluzji Pani R. A. wniosła o ponowne rozpatrzenie wniosku o restrukturyzację swoich zaległości oraz o rozłożenie na raty płatności opłaty restrukturyzacyjnej.
W wyniku rozpatrzenia odwołania Izba Skarbowa wydała decyzję z dnia [...] 2003 r. znak [...], którą utrzymała w mocy zaskarżoną decyzje w pełni podzielając argumentację organu pierwszej instancji.
Izba Skarbowa potwierdziła, iż podatniczka z dniem [...] 2002r dokonała likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług budowlanych, zgłoszonej pod nazwą: Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "R" z siedzibą w [...] ul. [...]
W dniu [...].2002r podatniczka złożyła w Drugim Urzędzie Skarbowym zawiadomienie o likwidacji działalności, zgłoszenie aktualizacyjne NIP-3 oraz zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT-Z.
Składając wniosek z dnia [...] 2002r o restrukturyzację zaległości podatkowych, Pani R. A. przedłożyła jedynie zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej z dnia [...].2002r, wydane przez wójta gminy w [...].Natomiast zgłoszenie obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług VAT-R. podatniczka złożyła w dniu [...].2003r, po wezwaniu przez Urząd Skarbowy.
Zdaniem organu podatkowego drugiej instancji z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Pani R. A. podjęła działalność gospodarczą z dniem [...].2002r, a zaległości podatkowe o restrukturyzację których wystąpiła powstały w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej, wyrejestrowanej z dniem [...].2002r. Oznacza to, że w tym konkretnym przypadku, nie zostały spełnione warunki określone w art. 2 ust 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz. 1287). W świetle przytoczonych przepisów nie jest możliwe objęcie restrukturyzacją zaległości podatkowej przedsiębiorcy, który rozpoczął działalność gospodarczą wyłącznie w celu zrestrukturyzowania długów dotyczącej poprzedniej działalności.
Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się pani R.A. składając skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zdaniem skarżącej, decyzja narusza prawo, a zwłaszcza art. 229 ustawy "Ordynacja podatkowa" oraz art. 121 w kontekście art. 122 powyższej ustawy. Skarżąca w dniu składania wniosku o restrukturyzację zadłużenia należności publicznoprawnych faktycznie była przedsiębiorcą. O statusie przedsiębiorcy decyduje bowiem okoliczność faktyczna a nie procedura ewidencji działalności gospodarczej w gminie. Skarżąca wniosła do organu podatkowego właściwego dla jej siedziby jako przedsiębiorcy o restrukturyzację zadłużenia z tytułu podatku od towarów i usług tj. do Pierwszego Urzędu Skarbowego natomiast w sprawie restrukturyzacji zadłużenia w podatku PIT- 28 do Drugiego Urzędu Skarbowego Mimo złożenia dwóch różnych wniosków przez skarżącą, w uzasadnieniu decyzji pominięto ustalenia dokonane przez Pierwszy Urząd Skarbowy, które były dla skarżącej korzystne. Tym samym naruszone zostały przepisy art. 121 § l ustawy "Ordynacja podatkowa" czyniąc decyzję wadliwą.
W aktach sprawy znajduje się odręczna adnotacja Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego wyrażająca zgodę na restrukturyzację zadłużenia skarżącej w zakresie zaległości w podatku VAT za lata 2001-2002.
Izba Skarbowa nie dokonała czynności przewidzianych w art. 229 ustawy "Ordynacja Podatkowa i dokonała nieuprawnionej nadinterpretacji przepisów prawa, czym naruszyła interes podatnika i błędnie oceniła materiał dowodowy. Przede wszystkim organ podatkowy drugiej instancji nie odniósł się do złożonych wniosków skarżącej, uznaniowe i wybiórczo przyjmując okoliczności z dokumentacji tylko jednego organu podatkowego niekorzystnej dla skarżącej, bezzasadnie pomijając ustalenia Pierwszego Urzędu Skarbowego
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymała swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.Uznała, iż zarzut pominięcia ustaleń dokonanych przez Pierwszy Urząd Skarbowy w formie odręcznej adnotacji naczelnika tego Urzędu jest bezzasadny. W aktach sprawy nie ma bowiem żądnych ustaleń natomiast nawet gdyby były nie miałyby na podjęte rozstrzygnięcie.
Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy, jednak wobec wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2004r. ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269/ oraz ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz.1270,/ w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ została ona rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z tymi przepisami.
Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skargi decyzja ta nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie.
Kwestia bezsporną jest fakt, iż podatniczka w [...] 2002 r. zlikwidowała prowadzoną działalność gospodarczą. W dniu [...] przesłała do Drugiego Urzędu Skarbowego pismo informujące o tym, iż z dniem [...] 2002 r. likwiduje prowadzoną działalność gospodarczą sporządzając na ten dzień remanent likwidacyjny.
W dniu [...].2002r podatniczka złożyła w Drugim Urzędzie Skarbowym zawiadomienie o likwidacji działalności, zgłoszenie aktualizacyjne NIP-3 oraz zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT-Z
Istota sporu w niniejszej sprawie ogniskuje sie natomiast wokół pytania czy podatniczce przysługuje prawo do, restrukturyzacji należności podatkowych powstałych w związku ze zlikwidowaną działalnością gospodarczą.
Zgodnie z art. l ust. 2 ustawy z dnia 30.08.2002r o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców / Dz.U. Nr 155, póz. 1287 /, restrukturyzacją są objęci przedsiębiorcy, o których mowa w przepisach o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców, w szczególności, którzy tracą zdolność do konkurowania na rynku, wyrażającą się zwłaszcza w znacznym stopniu: zmniejszeniem obrotów, nadmierną zdolnością produkcyjną, wzrostem zapasów, spadkiem zyskowności lub ponoszeniem strat, jak również wzrostem zadłużenia i brakiem możliwości uzyskania bankowych kredytów, poręczeń lub gwarancji.
Z kolej w myśl postanowień art.3 ust 1 ustawy nie stosuje się do przedsiębiorców znajdujących się w likwidacji lub w upadłości.
Z wykładni wyżej wymienionych przepisów jednoznacznie wynika, iż adresatem przepisów ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, jest osoba, która w dniu wejścia w życie cyt. ustawy była przedsiębiorcą. Niedopuszczalne jest objęcie tą ustawą przedsiębiorcy, który definitywnie zlikwidował działalność gospodarczą w związku, z którą powstały należności podlegające restrukturyzacji a następnie rozpoczyna działalność gospodarczą po wejściu w życie ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców. (Podobnie Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2004.08.12 III UK 67/04) Odmienna interpretacja byłaby sprzeczna z art. 3 cyt. ustawy. Jeżeli bowiem ustawodawca wyłącza z możliwości zastosowania ustawy wobec przedsiębiorców znajdujących sie w likwidacji bądź upadłości to tym bardziej wyłączenie to dotyczy przedsiębiorcy, który zlikwidował działalność gospodarcza.Zwrócić natomiast należy uwagę, iż podjęta przez podatniczkę działalność gospodarcza pod względem formalno prawnym jest nową działalnością nawet jeżeli prowadzona jest w poprzednim zakresie i pod starą nazwą.
Odnosząc się natomiast do zarzutu nieuwzględnienia pozytywnej opinii naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego uznać należy, iż jest ona bezzasadna. Zwrócić bowiem należy uwagę, iż mamy tutaj do czynienia z odręczną adnotacja naczelnika tego urzędu. Adnotacja taka nie ma żadnego znaczenia prawnego i stanowi rodzaj wskazówki naczelnika urzędu skarbowego kierowanej do pracowników co do sposobu załatwienia sprawy. Ma ona charakter techniczny i wewnętrzny. Tym bardziej wskazówka naczelnika Urzędu Skarbowego niewłaściwego nie jest wiążąca dla organu właściwego w sprawie.
Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy powiedzieć, iż brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).