Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. decyzją z dnia 7 sierpnia 2018 r., nr [...] określił A. Ć. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2014 r. w wysokości 122 531,00 zł. Od decyzji skarżąca wniosła odwołanie po upływie czternastodniowego terminu, w związku z czym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. postanowieniem z dnia 16 października 2018 r nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Skarżąca wniosła o wznowienie przedmiotowego postępowania pismem z dnia 5 grudnia 2019 r. (złożonym w dniu 30 grudnia 2019 r.) z uwagi na fakt, iż nie brała z własnej winy udziału w postępowaniu.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. decyzją z dnia 10 lutego 2020 r. nr [...] odmówił wznowienia postępowania.
Skarżąca złożyła odwołanie.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. decyzją z dnia 24 czerwca 2020 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu podkreślono, iż zgodnie z art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej jest dopuszczalne wyłącznie na żądanie strony, wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Decyzja ostateczna w sprawie została skutecznie doręczona w dniu 27 sierpnia 2018 r. Natomiast Skarżąca od decyzji złożyła odwołanie w dniu 11 września 2018 r. (po terminie do wniesienia odwołania), a to oznacza, iż najpóźniej w tym dniu skarżąca miała faktyczną możliwość zapoznania się z jej rozstrzygnięciem i treścią. Żądanie wznowienia postępowania złożyła dopiero w dniu 30 grudnia 2019 r., a tym samym z przekroczeniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A. Ć. podniosła szereg zarzutów co do wydanej decyzji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej, jako "p.p.s.a."), uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W wypadku zaś nieuwzględnienia skargi, sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala.
Skarga nie jest uzasadniona.
W świetle art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4, a taką skarżąca podała we wniosku (nie branie udziału w postępowaniu podatkowym nie z własnej winy) Ordynacji podatkowej jest dopuszczalne wyłącznie na żądanie strony, wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji.
Organy podatkowe prawidłowo ustaliły, że termin ten nie został przez skarżącą zachowany, stąd zasadnym była odmowa wznowienia postępowania. Trafnie skonstatowały organy, że wiodące było doręczenie skarżącej spornej decyzji podatkowej w dniu 27 sierpnia 2018 r. i złożenie odwołania od tejże decyzji w dniu 11 września 2018 r., co oznaczało, iż najpóźniej w tym dniu skarżąca miała faktyczną możliwość zapoznania się z jej rozstrzygnięciem i treścią. Skoro złożyła ona wniosek o wznowienie postępowania dopiero w dniu 30 grudnia 2019 r., to nie ulega wątpliwości przekroczenie ustawowego terminu, o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
Nie mogą odnieść skutku argumenty skarżącej odnoszące się do nie brania czynnego udziału w zarządzaniu firmą, gdyż cechą prowadzenia działalności gospodarczej jest pełna odpowiedzialność przedsiębiorcy, a to oznacza, iż okoliczności te nie mogą zwolnić skarżącej od odpowiedzialności za działalność gospodarczą. Nadto w skardze podniesiono liczne kwestie niezwiązane bezpośrednio z przedmiotem postępowania, a więc z okolicznością czy wniosek o wznowienie złożono w terminie, co było istotą sprawy. Organ nie miał zatem obowiązku odniesienia się do tych zarzutów.
Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku, oddalając skargę.