Uzasadnienie
Postanowieniem Starszego Referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 23 października 2015 roku przyznane zostało skarżącemu L.G. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 9 listopada 2015 roku nr [...] na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona adw. prof. E.T.
Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę L.G. oddalił. Na rozprawie w dniu 27 stycznia 2016 roku, adw. A.K., działająca na podstawie udzielonego przez adw. E.T. pełnomocnictwa substytucyjnego, zgłosiła do protokołu wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które nie zostały opłacone.
Pismem procesowym z dnia 2 lutego 2016 roku adw. A.K. ponowiła wniosek o przyznanie według norm przepisanych kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, które nie zostały pokryte w żadnej części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu od dnia 1 stycznia 2016 roku reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Zgodnie z brzmieniem § 22 w/w rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie należy zatem zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł. W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23%).
Mając na uwadze powyższe należało przyznać adw. prof. E.T. wynagrodzenie w wysokości 240 zł, powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.