Uzasadnienie
K. L. zakwestionował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 kwietnia 2019r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia.
Decyzja ZUS z dnia 18 kwietnia 2019r., nr [...] została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 7 maja 2019r. (zwrotne potwierdzenie odbioru: karta nr 165 i 167 akt administracyjnych).
W dniu 8 czerwca 2019r. skarżący nadał do tut. Sądu za pośrednictwem organu, skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, bowiem jego zdaniem, opóźnienie w złożeniu skargi nie wynikało z jego niedbalstwa, a jedynie z bezprawnych utrudnień normalnego załatwiania bieżących spraw.
Postanowieniem z dnia 19 listopada 2019r. WSA w Krakowie odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącego na ww. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 19 listopada 2019r., Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 lipca 2020r., sygn. akt I GZ 146/20 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę WSA w Krakowie do ponownego rozpoznania.
Biorąc pod uwagę wytyczne NSA, WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 9 grudnia 2020r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
W dniu 16 marca 2021r. skarżący nadał w placówce pocztowej zażalenie na ww. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 9 grudnia 2020r.
Z uwagi na braki formalne ww. zażalenia, w wykonaniu zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 24 marca 2021r., wezwaniem z dnia 7 maja 2021r., skarżący został wezwany o przedłożenie odpisu zażalenia oraz złożenie wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Ww. przesyłka, została dwukrotnie awizowana (I awizo: 17 maja 2021r., II awizo: 25 maja 2021r.) adresat nie podjął przesyłki z placówki pocztowej i powróciła ona do nadawcy. Datą skutecznego doręczenia zastępczego był dzień 31 maja 2021r. Wobec powyższego, siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych zażalenia, upłynął w dniu 7 czerwca 2021r.
Zarządzeniem sędziego z dnia 7 kwietnia 2021r., ww. przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną i dołączona do akt sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.
Art. 47 § 1 p.p.s.a. stanowi, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (§ 2).
Jak wynika z treści art. 49 § 1 p.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Natomiast w myśl art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. w przypadku zażalenia, jeżeli strona w wyznaczonym terminie nie uzupełni jego braków, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci je na posiedzeniu niejawnym.
Dodatkowo, należy zwrócić uwagę, że stosownie do art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym, jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
Na gruncie przedmiotowej sprawy, z uwagi na braki formalne przedmiotowego zażalenia, w wykonaniu zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 24 marca 2021r., wezwaniem z dnia 7 maja 2021r., skarżący został wezwany o przedłożenie odpisu zażalenia oraz złożenie wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Ww. przesyłka, została dwukrotnie awizowana (I awizo: 17 maja 2021r., II awizo: 25 maja 2021r.) adresat nie podjął przesyłki z placówki pocztowej i powróciła ona do nadawcy. Zatem, biorąc pod uwagę powyższe regulacje, datą skutecznego doręczenia zastępczego był dzień 31 maja 2021r. W konsekwencji, siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych zażalenia, upłynął w dniu 7 czerwca 2021r., jednak do dnia wydania przedmiotowego postanowienia, braki formalne zażalenia nie zostały usunięte.
Stwierdzić zatem należy, że w przedmiotowej sprawie, mimo wezwania i zawartego w nim pouczenia, skarżący nie zastosował się do wezwania tut. Sądu i nie usunął braków formalnych zażalenia. W tej sytuacji stwierdzić należy, że skarżący nie dopełnił czynności, do której zobowiązał go Sąd. Nieuzupełnienie ww. braków formalnych zażalenia, uniemożliwia nadanie mu prawidłowego biegu i obliguje Sąd do jego odrzucenia.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 194 § 3, art. 47 § 1 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.