Uzasadnienie
Strona skarżąca C. Sp. z o.o. w K. pismem z dnia 24 sierpnia 2020 r. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] lipca 2020 r., wydane po rozpatrzeniu ponaglenia na podstawie art. 141 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.) - dalej O.p.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej między innymi przez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Przedmiotem skargi jest postanowienie rozpoznające ponaglenie strony skarżącej, o którym mowa w art. 141 § 1 pkt 1 O.p..
Zaskarżone postanowienie nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu postanowień poddanych kognicji sądu administracyjnego. Postanowienie wydane w związku z rozpoznaniem wniesionego przez stronę ponaglenia nie należy do postanowień kończących postępowanie, dotyczy bowiem kwestii wpadkowej, tj. bezczynności organu lub przewlekłości postępowania zaistniałej w toku danej sprawy. Nie jest również postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, gdyż jego celem jest spowodowanie jedynie tego, aby w sprawie zostało podjęte rozstrzygnięcie. Ordynacja podatkowa nie przewiduje także możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w tym trybie. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 stycznia 2018 r., sygn. akt II FSK 2814/17 (dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl), a Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni pogląd ten podziela, "ponaglenie jest specyficznym środkiem ochrony praw strony w postępowaniu podatkowym, przysługującym w związku z bezczynnością lub przewlekłością organu podatkowego.
Postanowienie wydane w odpowiedzi na ponaglenie jest rozstrzygnięciem podejmowanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad organem niższego stopnia. Postanowienie wydane na podstawie art. 141 Ordynacji podatkowej nie jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, jako że jego celem jest jedynie spowodowanie, aby tego rodzaju rozstrzygnięcie zostało podjęte, albo też poinformowanie strony, że jej zarzuty w tym zakresie ocenione zostały jako niezasadne. Na postanowienie wydane w trybie art. 141 Ordynacji podatkowej nie przysługuje środek zaskarżenia".
W świetle powyższych uwag nie ulega wątpliwości, że zaskarżone przez Spółkę postanowienie nie mieści się w katalogu postanowień, na które może zostać wniesiona skarga do sądu administracyjnego i w rezultacie wniesienie takiej skargi jest niedopuszczalne.
W związku z tym, Sąd działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.