Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] uchylił postanowione Naczelnika Urzędu Skarbowego K. z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług za maj 2013 r. i umorzył postępowanie w tym zakresie. Powyższe postanowienie wraz z pouczeniem zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 27 lipca 2020 r.
W dniu 27 sierpnia 2020 r. (data nadania) strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Skarżący, wnosząc skargę, może dokonać tego osobiście, bądź też za pośrednictwem poczty, czy też urzędu konsularnego. W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
W przedmiotowej sprawie postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] lipca 2020 r. zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 27 lipca 2020 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał dnia 26 sierpnia 2020 r. Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 27 sierpnia 2020 r. (data nadania), a więc z uchybieniem terminu ustawowego i jako taka podlegała odrzuceniu.
Mając to na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.