Uzasadnienie
Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 27.07.2010r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej dnia 11.08.2010r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata D.R.-K.
Pełnomocnik w dniu 09.09.2010r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie "pismo skarżącego", podtrzymujące wniesioną przez skarżącego skargę. Pismo to zawierało ponadto wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia oraz wniosek o zasądzenie na rzecz pełnomocnika kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
Postanowieniem z dnia 24.09.2010r. WSA w Krakowie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wyznaczony adwokat sporządził i wniósł zażalenie na to postanowienie (data wpływu 26.10.2010r.).
NSA postanowieniem z dnia 16.12.2010r. zwrócił zażalenie do WSA w Krakowie w celu usunięcia dostrzeżonych braków
Dnia 02.02.2011r. pełnomocnik przedłożył kompletne zażalenie.
NSA w dniu 12.04.2011r. oddalił przedmiotowe zażalenie a WSA w Krakowie dnia 27.06.2011r. odrzucił skargę.
W dniu 21.10.2011r. wpłynął do tut. Sądu wniosek adwokata o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, które w całości nie zostały uiszczone – z uwzględnieniem udziału w postępowaniu zażaleniowym przed NSA.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym, sporządził i wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie. Wywiązał się zatem z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 2 400 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
- 1) lit. a i § 6 pkt.
- 5) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 552 zł.
Za postępowanie zażaleniowe orzekający przyznał natomiast adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 120 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
2) lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 27,60 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.)