Uzasadnienie
We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze podatnik W.N. działający pod firmą Przedsiębiorstwo "N O" zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] nr [...], którą określono podatnikowi zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc czerwiec 2006 r. w kwocie 6 160 zł.
W dniu [...] kwietnia 2008 r. do Sądu wpłynęła decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] wydana na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), w której uwzględniono skargę podatnika w całości, a w konsekwencji uchylono w całości zaskarżoną przez niego decyzję oraz decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] nr [...] i umorzono postępowanie w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Jedną z okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania sądowego na podstawie powołanego przepisu jest uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Decyzja wydana w tzw. trybie autokontroli stanowi o usunięciu przedmiotu sporu między stronami postępowania poprzez wyeliminowanie zaskarżonego aktu z obrotu prawnego.
W rozpoznawanej sprawie organ podatkowy orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] nr [...], czym uczynił zadość żądaniu skargi. Wydana decyzja stanowi nowe rozstrzygnięcie w sprawie administracyjnej i zawiera pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do sądu. Tym samym należało uznać, że prowadzenie postępowania przed tutejszym Sądem w sprawie kontroli legalności, decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] stało się bezprzedmiotowe.
W tych warunkach, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1, art. 205 § 2 i art. 209 cytowanej ustawy. Na koszty postępowania w niniejszej sprawie złożyły się zaś wpis sądowy od skargi w kwocie 246 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego ustalone zgodnie z przepisem § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).