Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 851/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek Z.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Pismem z dnia 7 marca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do Sądu o sprostowanie ww. postanowienia w zakresie numeru zaskarżonego postanowienia. W ocenie organu "zamiast nr [...] winien być podany nr [...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.), sąd może – na posiedzeniu niejawnym – sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Podkreślić należy, że o dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. W niniejszej sprawie oczywista omyłka pisarska polegała na błędnym wpisaniu w sentencji i uzasadnieniu postanowienia numeru zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej. Sąd podał bowiem, że zaskarżone postanowienie opatrzone jest nr [...]. Tymczasem zarówno z treści zaskarżonego postanowienia, jak również ze skargi oraz odpowiedzi na skargę wynika, że postanowienie to ma nr [...].
Wpisanie zatem w sentencji i uzasadnieniu postanowienia innego numeru zaskarżonego postanowienia, było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej. Należało w związku z powyższym dokonać sprostowania sentencji i uzasadnienia postanowienia. Ponadto wskazać należy, że ta część postanowienia i uzasadnienia zawiera elementy natury formalnej. Nie ulega zatem wątpliwości, że sprostowanie zaistniałej w sprawie omyłki nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.