Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 874/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 2 maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów na postępowanie egzekucyjne za nieuzasadnione oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji.
W pkt III powyższego wyroku Sąd zasądził od organu administracji na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 340 zł.
W dniu 28 września 2012 r. skarżący, działając przez pełnomocnika, wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w powołanym wyżej wyroku, dotyczące zwrotu kosztów postępowania (data wysłania zażalenia – 28 września 2012 r.).
Kolejne zażalenie o identycznej treści datowane na 18 października 2012 r., wniósł skarżący, działając przez pełnomocnika, w dniu 19 października 2012 r. (data wysłania).
Zażalenia zostały opłacone wpisem sądowym w wysokości 100 zł każdy.
Trzecie zażalenie o identycznej treści datowane na 29 października 2012 r. (data wysyłki – 29 października 2012 r.), wpłynęło do Sądu 2 listopada 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zażalenia z dnia 28 września 2012 r. oraz z dnia 18 października 2012 r., podlegają odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 – t. jedn.; dalej jako p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej. Według art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
Z powołanych przepisów wynika, że z uprawnienia do wniesienia zażalenia strona może skorzystać wyłącznie w terminie przewidzianym w art. 194 § 2 p.p.s.a., a więc w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Dotyczy to także sytuacji, gdy postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia zawarte jest w wyroku (zob. B. Gruszczyński, Komentarz do art.194 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2011, pkt 16). Natomiast w sytuacji, gdy zażalenie zostanie wniesione przed rozpoczęciem biegu ustawowego terminu – a więc przed doręczeniem zaskarżonego rozstrzygnięcia – zażalenie jest przedwczesne, a tym samym niedopuszczalne i jako wniesione z naruszeniem art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu (por. np. postanowienia NSA z dnia 8 października 2012 r., sygn. II FZ 814/12 i z dnia 22 czerwca 2012 r., sygn. I OZ 443/12).
Jak wynika z akt sprawy, zażalenia skarżącego działającego przez pełnomocnika z dnia 28 września 2012 r. oraz z dnia 18 października 2012 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawarte w wyroku z dnia 21 września 2012 r. wniesione zostały przedwcześnie. Nastąpiło to bowiem przed doręczeniem pełnomocnikowi skarżącego odpisu wyroku, zawierającego to postanowienie, którego dokonano skutecznie w dniu 25 października 2012 r. Powyższe zażalenia zostały zatem wniesione przed rozpoczęciem biegu terminu do ich wniesienia.
Stosownie zaś do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zwrot kosztów orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, iż zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na fakt, iż skarżący uiścił wpis w kwocie 100 zł od każdego zażalenia, to jest w łącznej kwocie 200 zł, kwota ta z urzędu podlega zwrotowi.
Trzeba przy tym wskazać, że skarżący, działając przez pełnomocnika, wniósł trzecie zażalenie o identycznej treści datowane na 29 października 2012 r. (data wysyłki – 29 października 2012 r.), któremu, jako zażaleniu wniesionemu w terminie, nadano bieg.
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.