Uzasadnienie
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Ponadto stosownie do art. 215 § 1 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Nie dołączenie dokumentu, potwierdzającego pełnomocnictwo oraz nie wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia stanowią braki formalne skargi, obligujące przewodniczącego – w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a.- do wezwania strony o ich uzupełnienie w terminie siedmiu dni. Konsekwencją nie uzupełnienia braków formalnych skargi jest- zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi przez sąd, orzekający w takim wypadku postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, wszczętej wskutek skargi K. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 22 marca 2010 roku, znak [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od spadku, w wykonaniu zarządzenia z dnia 26 maja 2010 roku wezwano doradcę podatkowego, który wniósł skargę imieniem skarżącej, do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone 31 maja 2010 roku. Pismem z 23 czerwca 2010 roku (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej wniósł o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków, wskazując na swoje problemy zdrowotne, przedkładając jednocześnie żądane pełnomocnictwo i podając wartość przedmiotu zaskarżenia.
Termin, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym. Sąd administracyjny nie ma żadnych podstaw, aby wydłużyć albo skrócić czas jego trwania, stąd też wniosek pełnomocnika skarżącej nie mógł odnieść zamierzonego skutku. Termin do uzupełnienia braków upłynął bezskutecznie z dniem 7 czerwca 2010 roku, a skarżąca ani jej pełnomocnik nie wnosili o jego przywrócenie.
Wobec powyższego Sąd odrzucił skargę, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.