Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 28 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 90/12

Metryka

Sąd
Sygn. akt I SA/Kr 90/12 | | P O S T A N O W I E N I E Dnia 28 marca 2012r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Przewodniczący Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędziowie: WSA Ewa Michna (spr.), WSA Jarosław Wiśniewski
Protokolant: Iwona Sadowska - Białka
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 28 marca 2012r.
Sprawa
sprawy ze skargi "T" S.A. w W., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 15 listopada 2010r. Nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008r.

Sentencja

postanawia:

  1. - zawiesić postępowanie sądowe -

Uzasadnienie

Decyzją z dnia z dnia 15 listopada 2010r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. nr [...] z dnia 9 sierpnia 2010r. w sprawie określenia "T". S.A. podatku od nieruchomości za 2008r. Przedmiot opodatkowania stanowiły, w szczególności telekomunikacyjne linie kablowe położone w kanalizacji kablowej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Spółka wniosła o uchylenie ww. decyzji, zarzucając organom naruszenie m. in. art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity - Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.). Zdaniem pełnomocnika Spółki, telekomunikacyjne linie kablowe położone w kanalizacji kablowej nie mogły być kwalifikowane jako budowla w rozumieniu ww. przepisu, a w konsekwencji nie mogły stanowić przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem I SA/Kr 281/11 z dnia 27 kwietnia 2011r., działając w związku z wnioskiem pełnomocnika Spółki, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe w trybie art.125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej "ppsa" - z uwagi na toczące się ówcześnie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sąd uzasadniał w postanowieniu że: "Nawiązując do treści wniosku przypomnieć należy, że postanowieniem z dnia 1 czerwca 2009 r. w sprawie o sygn. akt I SA/GI 110/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne o zgodność art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych z art. 217 w związku z art. 84 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Sprawa ta została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. P 33/09.

Ocena zgodności powołanego przepisu z art. 64 ust. 1 i 3, art. 20, art. 22, art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi z kolei przedmiot postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie ze skargi konstytucyjnej Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. (sygn. SK 21/07), a także skarg konstytucyjnych Elektrowni "Rybnik" S.A (sygn. akt SK 19/10, SK 21/10, SK 21/10, SK 24/10)".

W dniu 13 września 2011r. Trybunał Konstytucyjny rozpoznał sprawę pytania prawnego WSA w Gliwicach (P 33/09) stwierdzając, że art. 2 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, rozumiany w taki sposób, że nie odnosi się do podziemnych wyrobisk górniczych oraz może odnosić się do obiektów i urządzeń zlokalizowanych w tych wyrobiskach, jest zgodny z zasadą ustawowej określoności regulacji podatkowych i zasadą poprawnej legislacji wywodzonymi z art. 217 w związku z art. 84 i art. 2 Konstytucji. W uzasadnieniu orzeczenia Trybunał wskazał na błędy ustawodawcy w sposobie formułowania przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości, w szczególności w zakresie konstrukcji definicji budynków, budowli i urządzenia budowlanego.

Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2011r. Trybunał umorzył postępowanie w sprawie SK 21/07.

Postępowanie sądowe zostało podjęte postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 stycznia 2012r., a sprawie została nadana nowa sygnatura I SA/Kr 90/12.

Na rozprawie w dniu 28 marca 2012r. pełnomocnik Spółki wniósł o zawieszenie postępowania w trybie ww. art.125 §1 pkt 1 ppsa z uwagi na to, że rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy zależeć miało w dalszym ciągu od ww. spraw ze skarg konstytucyjnych Elektrowni "Rybnik" SA (sygnatury: SK 19/10, SK 21/10, SK 21/10, SK 24/10) oraz skargi konstytucyjnej z dnia 23 września 2010r. (Ts 241/10) jaką złożyła Telekomunikacja Polska S.A. w zakresie art.1a ust.1 pkt 2 oraz art.2 ust.1 pkt 3 ww. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik powołał sygnatury postanowień sądów administracyjnych zawieszających postępowanie w analogicznych sprawach (I SA/Łd 1388/11, I SA/Łd 1389/11, I SA/Gl 208/12, I SA/Ol 35/12).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Powołany wyżej art. 125 §1 pkt 1 ppsa stanowi, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z treści uzasadnień powołanych we wniosku postanowień sądów administracyjnych wynika, że orzekające składy opowiedziały się za szerokim rozumieniem przesłanki prejudycjalności orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z powołaniem się na literaturę prawniczą (por. ww. postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 8 lutego 2012r. I SA/Ol 35/12).

Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, należy podobnie przyjąć, że spodziewane rozstrzygnięcie, zwłaszcza w przedmiocie skargi konstytucyjnej Spółki, będzie miało wpływ na wynik toczącego się postępowania.

Spółka, z uwagi na charakter swojej działalności, toczy (na terenie właściwości praktycznie wszystkich sądów administracyjnych) liczne spory z organami podatkowymi w przedmiocie prawidłowości interpretacji ww. art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, przy zaliczaniu do budowli, telekomunikacyjnych lini kablowych położonych w kanalizacji kablowej. Powyższe potwierdzają ww. postanowienia sądów administracyjnych.

Powołany powyżej wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 września 2011r. P 33/09 zawiera ogólne rozważania dotyczące zasad wykładni m.in. pojęcia budowla – kluczowego dla badania prawidłowości zaskarżonej decyzji. Poglądy Trybunału zawarte w uzasadnieniu tego wyroku, w zakresie sposobu interpretacji definicji budowli zawartej w cyt. ustawie o podatkach i opłatach lokalnych, modyfikują dotychczasowy sposób wykładni stosowany przez sądy administracyjne. Sąd uznał więc, że skoro Spółka złożyła skargę konstytucyjną związaną z niekorzystnym dla siebie wyrokiem innego sądu administracyjnego, ale rozstrzygnięciem dotyczącym analogicznego problemu prawnego, to zgodnie z ww. art.125 §1 pkt 1 ppsa należało postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zawiesić. Trybunał Konstytucyjny w wyroku dotyczącym wyrobisk górniczych wskazał bowiem na nowe elementy procesu wykładni, które mogą mieć znaczenie przy orzekaniu w sprawie telefonicznych linii kablowych.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.