Postanowienie WSA w Krakowie z 18 września 2007 r., I SA/Kr 902/07

Sąd

Dnia 18 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Rozpoznanie

w dniu 18 września 2007 roku na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi Regionalnej Izby Obrachunkowej w Krakowie na uchwałę Zgromadzenia Związku Komunalnego Gmin Wieprz, Zator i Babice ds. Budowy Oczyszczalni Ścieków i Kolektorów z dnia 20 marca 2007 roku Nr 5/2007 w przedmiocie układu wykonawczego budżetu Związku Komunalnego na 2007 rok.

Skład

Sędzia WSA Beata Cieloch przewodniczący

Sentencja

1. postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

W dniu 7 marca 2007 roku Zgromadzenie Związku Komunalnego Gmin Wieprz, Zator i Babice ds. Budowy Oczyszczalni Ścieków i Kolektorów podjęło uchwałę budżetową na rok 2007.Powyższa uchwała wpłynęła do Regionalnej Izby Obrachunkowej w dniu 29 marca 2007 roku (potwierdzenie dowodu doręczenia w aktach).Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w dniu 9 maja 2007 roku podjęło uchwałę w przedmiocie wniesienia skargi do sądu. W dniu 18 czerwca 2007 roku bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga,która pismem z dnia 21 czerwca 2007 roku została przekazana zgodnie z właściwością do Związku Komunalnego Gmin Wieprz, Zator Babice,który otrzymał skargę w dniu 25.06.2007 roku (potwierdzenie daty wpływu).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1271 z późn. zm. oznaczana dalej jako p.p.s.a) - sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Terminy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego określone zostały w art.53 p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art.53 &1 p.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten ma więc zastosowanie we wszystkich tych przypadkach, gdy przedmiotem zaskarżenia jest jakiekolwiek rozstrzygnięcie (akt) organu administracji publicznej, które podlega doręczeniu skarżącemu i może być zaskarżane do sądu administracyjnego. W paragrafie drugim art.53 zostały wprowadzone natomiast terminy do wniesienia skargi na akty (rozstrzygnięcia),które nie są doręczane skarżącemu. W przedmiotowej sprawie organ nadzoru - Regionalna Izba Obrachunkowa otrzymała zaskarżoną uchwalę w dniu 29 marca 2007 roku. Na podstawie art.91ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym organ nadzoru mógł w terminie 30 dni od dnia doręczenia uchwały organu gminy orzec o nieważności tej uchwały w całości lub w części. Powyższy termin upłynął i Regionalna Izba Obrachunkowa w trybie art.93 ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym(Dz.U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm. - oznaczana jako u.s.g.) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie,która wpłynęła w dniu 25.06.2007 r. do Związku Komunalnego Gmin Wieprz, Zator i Babice.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd podzielił przeważający w orzecznictwie administracyjnym pogląd,iż termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez organ nadzoru w trybie art.93 ust. 1 u.s.g. wynosi 30 dni,z tym, że początek biegu terminu do wniesienia skargi do sądu rozpoczyna się po upływie ostatniego dnia terminu 30 dni do stwierdzenia nieważności uchwały przez organ nadzoru (por. postanowienie NSA z dnia 27.09.2002r., III SA 1361/02,OSP2003,nr4poz.49, II SA/Wr 2525/00).

W tym miejscu należy także powołać się na uchwałę składu 7 Sędziów NSA z dnia 2.04.2007 r. II OPS 2/07, gdzie Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wskazał,iż przepisy art.53 p.p.s.a mają zastosowanie do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego przewidzianych w rozdziale 10 ustawy o samorządzie gminnym, chyba,że ustawa reguluje inny termin (por. art.98 u.s.g.).

W związku z tym należy wskazać,iż w przedmiotowej sprawie termin do złożenia skargi do Sądu minął 30 maja 2007 roku. Zatem już wniesienie skargi bezpośrednio do Sądu w dniu 18.06.2007 r. nastąpiło po upływie przepisanego terminu.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na zasadzie art.58 &1 pkt 2 p.p.s.a.