Postanowienie WSA w Krakowie z 22 października 2015 r., I SA/Kr 910/15

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Rozpoznanie

w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 marca 2015 r.. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. postanawia: - odrzucić skargę - zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 653,00 zł (słownie: sześćset pięćdziesiąt trzy złote, 00/100)

Skład

Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski przewodniczący

Uzasadnienie

E. Sp. z o.o. we W. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 września 2015 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej na dzień wniesienia skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skierowane na adres podany w skardze i wynikający również z zaskarżonej decyzji tj. Pl. K., [...]. Przesyłka była dwukrotnie awizowana: w dniu 12 czerwca 2015 r. i 22 czerwca 2015 r. i z dniem 30 czerwca 2015 r. zwrócona do tut Sądu. Zarządzeniem z dnia 9 września 2015 r. przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną.

Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został usunięty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który – w rozpoznawanej sprawie zauważył brak w zakresie prawidłowego udokumentowania sposobu reprezentacji strony skarżącej.

W przypadku, gdy skarżącym jest bowiem osoba prawna (jak w rozpatrywanym przypadku) skarga musi zostać podpisana przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób - na co wskazuje art. 28 § 1 p.p.s.a. W art. 29 powołanej ustawy procesowej ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie – dokumentem.

Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne zaś zgodnie z art. 35 § 2 p.p.s.a. pełnomocnikiem osoby prawnej (jak w rozpatrywanym przypadku) lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej.

Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne podmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i działalność. Umocowane do działania będą osoby - członkowie danego organu, ujawnione w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wykazanie umocowania wymaga formy dokumentu, jakim jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Tylko tak umocowane osoby mogą udzielić pełnomocnictwa do reprezentowania osoby prawnej, w tym do złożenia skargi w postepowaniu sądowoadministracyjnym oraz do reprezentowania osoby prawnej w toku tego postępowania.

Uchybienie skargi, w zakresie niewykazania umocowania ww. dokumentami do występowania w imieniu i na rzecz osoby prawnej bądź jako osoba prawna, stanowi jednak brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

W przedmiotowej sprawie osoba, która podpisała skargę w imieniu Skarżącej, na wezwanie Sądu nie przedłożyła pełnomocnictwa do reprezentowania ww. Spółki w przedmiotowej sprawie.

Z uwagi na ww. okoliczności Sąd, wezwał Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie dokumentów określających sposób reprezentacji Skarżącej. Wezwanie to zostało doręczone Skarżącej w trybie art.73 p.p.s.a.. w dniu 26 czerwca 2015 r. (data pierwszego awizowania przesyłki 12.06.2015 r. + 14 dni). Skarżąca nie uzupełniła ww. braku formalnego skargi wskazanego w powyższym zobowiązaniu Sądu.

W tych warunkach, skoro wezwanie do usunięcia opisanego braku formalnego skargi doręczono Spółce w dniu 26 czerwca 2015 r. to siedmiodniowy termin do jego uzupełnienia przez Spółkę upływał z dniem 3 lipca 2015 r. Skarżąca, pouczona o sposobie i terminie usunięcia braku oraz rygorze wezwania, nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu w zakreślonym terminie.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.