Uzasadnienie
Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek skargi R. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 kwietnia 2009 roku, znak [...] w przedmiocie umorzenia odsetek od zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za III kwartał 2008 roku. Skarżący domagał się m. in. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc argumenty co do istoty sprawy. Nie uzasadnił, z jakich powodów domaga się wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami, dalej oznaczona jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym już w orzecznictwie poglądem (zob. postanowienia: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2006 roku, sygn. akt I FZ 281/06, OSP 2007/6/76, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 7 dnia stycznia 2005 roku, sygn. akt II SA/Gd 1539/03, Lex nr 203327 i z dnia 26 lipca 2005 roku, sygn. akt II SA/Gd 396/05, Lex nr 220325, a także Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 sierpnia 2008 roku, sygn. akt II SA/Bk 841/07, Lex nr 443851), w powyższym trybie można wstrzymać jedynie takie rozstrzygnięcia, które do wykonania się nadają.
Wykonanie jest przy tym rozumiane jako doprowadzenie- w sposób dobrowolny bądź pod przymusem- do takiego stanu rzeczy, jaki wynika z aktu administracyjnego. Nie ma zatem możliwości wstrzymania wykonania decyzji, którą odmówiono umorzenia odsetek od zaległości podatkowej, ponieważ takie rozstrzygnięcie nie może zostać wykonane ani dobrowolnie przez podatnika, ani też w wyniku postępowania egzekucyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 61 § 3 p.p.s.a..