Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek J. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 02.03.2009r. nr [...] przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Prezydenta Miasta, z dnia [...].08.2008r., nr [...] w sprawie odmowy wyrażenia zgody na umorzenie zaległości podatkowej z tytułu podatku od spadków i darowizn w kwocie 4 977 zł.
Jak wynika z uzasadnienia tego wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach" oraz akt sprawy J. D. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Od roku 1999 tj. od czasu wypadku przy pracy (samochodowego, który nastąpił bez jego winy) podlega rehabilitacji i leczeniu. Zgodnie z orzeczeniem lekarza orzecznika ZUS, z dnia [...].11.2008r. jest częściowo niezdolny do pracy do dnia [...].10.2009r. Pobiera rentę, która po potrąceniach organu egzekucyjnego wynosi 546 zł. miesięcznie, netto. Otrzymuje też rentę wyrównawczą w wysokości 400 zł. która jest również częściowo zajęta. Z tytułu najmu powierzchni reklamowych uzyskuje natomiast kwotę 1020 zł. kwartalnie. Ten dochód podlega jednak zajęciu egzekucyjnemu w całości.
J. D. od stycznia 2006r. zalega z płatnością za czynsz (kwota zadłużenia wynosi już ponad 10 000 zł.) i świadczenia. "Utrzymuje się bardzo skromnie, korzysta z pomocy rzeczowej rodziny".
Strona skarżąca jest właścicielem lokalu mieszkalnego przy ul. S. o powierzchni 95 m2, w ½ części; działki rolnej o pow. 2,48 a w J., w ½ części oraz domu przy ul. Z. usytuowanego na działce o pow. 879 m2. Posiada także stare samochody osobowe następujących marek: L. rok. prod. 1956, P. rok prod. 1991, W. rok prod. 1960, P.rok prod. 2000. Trzy pierwsze wymagają remontu, mają jedynie "wartość złomową", natomiast P. ma wartość ok. 4000 zł. Kredyt zaciągnięty na jego zakup jest w trakcie spłaty. Strona skarżąca podkreśla, iż wartość tego pojazdu jest mniejsza od kwoty egzekucji i nie można go sprzedać.
Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem Sądu na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r.
Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Sytuacja J. D. nie daje, zdaniem orzekającego, możliwości poniesienia przez niego kosztów sądowych i kosztów opłacenia pełnomocnika. Jego realne dochody są niskie a zmuszony jest ponosić koszty leczenia i rehabilitacji.
W celu utrzymania się korzysta z pomocy rodziny.
Wysokość jego dochodów przesądza bezpośrednio o braku zdolności kredytowej. Istniejące zadłużenia i prowadzone postępowania egzekucyjne świadczą również o braku płynności finansowej J. D. Posiadane ruchomości są znikomej wartości lub trudno je sprzedać. Nieruchomości z kolei, żeby przynosiły ewentualny zysk muszą być poddane remontom, na które strona skarżąca nie ma funduszy.
Stąd też konieczność poniesienia kosztów sądowych i kosztów adwokata spowodowałaby zagrożenie egzystencji strony skarżącej a wręcz uniemożliwiłaby realizację jej podstawowych potrzeb życiowych. Nie można natomiast ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości.
Biorąc powyższe pod uwagę orzekający przychylił się do wniosku J.D. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W związku z tym, na podstawie art. 244§1, art. 245§2, art. 246§1 pkt. 1) w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270) orzeczono jak w sentencji.