Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 02.09.2011r. przyznał M.B. prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej dnia 16.09.2011r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata P.L.
W dniu 31.10.2011r. pełnomocnik złożył "Pismo przygotowawcze Skarżącego" zawierające m.in. wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej, na zasadzie art. 250 u.p.p.s.a.
W dniu 24.11.2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję i określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku. Następnie dnia 28.11.2011r. adwokat P.L. złożył do Sądu "wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej", zawierający oświadczenie, że opłaty wchodzące w zakres w/w kosztów nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się zatem z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 600 zł.) na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
1) lit. a w zw. z § 6 pkt 3) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 138 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.)