Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa.
Kodeks cywilny nie nakłada na strony obowiązku pisemnej formy zawarcia umowy zlecenia lub umowy o dzieło. Umowy bez zachowania formy pisemnej stały się praktyką wszystkich redakcji w stosunku do współpracowników pism.
Zatem nieuzasadnione jest stanowisko izby skarbowej, że nie można było uznać za koszt uzyskania przychodów, przy ustaleniu stronie skarżacej podatku dochodowego od osób prawnych za rok 1993 wydatków poniesionych przez wydawnictwo, zgodnie z umowami, tytułem kosztów delegacji służbowych osób współpracujących, gdyż z tymi osobami nie zostały zawarte w formie pisemnej umowy o dzieło lub umowy zlecenia.
Skoro faktycznie umowy takie zostały zawarte bez formy pisemnej, to należało zgodnie z obowiązującymi przepisami wliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydawnictwa poniesione przez nie wydatki związane z realizacją tych umów, m.in. także koszty delegacji służbowych zgodnie ze znajdującymi się dokumentami.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, orzekł jak w sentencji.