Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę A.M. i K.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 kwietnia 2009 r. Nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002r. Powodem jej odrzucenia był brak uiszczenia wpisu od skargi.
Następnie skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu, który zatytułowali jako "przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Izby Skarbowej ". W uzasadnieniu wniosku wskazali, że wszelką korespondencję odbierała matka Skarżącego, która nie przekazywała im informacji o przesyłkach. Po stwierdzeniu przez Sąd, że Skarżący wnieśli w terminie odwołania od decyzji wydanych w postępowaniu podatkowym, jak również w terminie wnieśli skargę na ostateczną decyzję, podjął próbę ustalenia rzeczywistego charakteru złożonych wniosków. W konsekwencji w zarządzeniu z dnia 27 sierpnia 2010 r. Sąd poinformował Skarżących jaka była przyczyna odrzucenia skargi i czy ich wniosek jest w istocie wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Pismo to Skarżący otrzymali w dniu 2 września 2010r. i następnie w dniu 9 września 2010 r. (data stempla pocztowego) złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na wyżej opisaną decyzję.
W uzasadnieniu wniosku podtrzymali swoje stanowisko, iż matka Skarżącego nie przekazywała im korespondencji i nie wiedzieli oni w związku z tym ani o wezwaniu do uiszczenia wpisu, ani o odrzuceniu skargi. Skarżący przedłożyli także oświadczenie matki Skarżącego, że w okresie w którym Sąd wzywał do uiszczenia wpisu oraz odrzucił skargę, nie przekazywała Skarżącym żadnej korespondencji urzędowej. Jednocześnie Skarżący uiścili wymagany wpis od skargi na tę decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W rozpatrywanej sprawie okoliczności podniesione we wniosku skarżących wskazują na spełnienie przesłanek określonych w art.86 w/w ustawy.
Skarżący uprawdopodobnili bowiem, że korespondencja z Sądu wzywająca ich do uiszczenia wpisu od skargi, jak również postanowienie o odrzuceniu skargi, nie zostało im doręczone. Świadczy o tym po pierwsze oświadczenie matki Skarżącego, która stwierdziła, że w tym okresie nie przekazywała im korespondencji. Po drugie zachowanie Skarżących, którzy po złożeniu skargi oczekiwali na informacje związane z jej rozstrzygnięciem i myśląc, że brak informacji związany jest z ich winą polegającą na spóźnionym złożeniu skargi, wnieśli pierwotny wniosek o przywrócenie terminu. Dopiero z pisma Sądu z dnia 27 sierpnia 2010 r. dowiedzieli się, iż Sąd uznając, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało im skutecznie doręczone, odrzucił skargę.
Skarżący zachowali także siedmiodniowy termin do złożenia wniosku. Za ustanie przyczyny uchybienia należało w niniejszej sprawie uznać wskazane powyżej pismo z dnia 27 sierpnia 2010 r., które zostało Skarżącym doręczone w dniu 2 września 2010 r. Wniosek zaś o przywrócenie terminu został złożony w dniu 9 września 2010 r.
Spełniona została również kolejna przesłanka pozwalająca przywrócić termin do uiszczenia wpisu od skargi, określona w art. 87 § 4 wyżej wskazanej ustawy. Zgodnie z dyspozycją wynikającą z tego przepisu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie czynnością tą jest uiszczenie wpisu, który został uiszczony wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie przytoczonych przepisów postanowił jak w sentencji