Uzasadnienie
Skarżący D.K., wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 26 lutego 2014r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2007r., dołączył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 11 sierpnia 2014r. Referendarz sądowy w WSA w Krakowie odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący nie wniósł sprzeciwu od tego postanowienia. W związku z uprawomocnieniem się orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy, skarżący został wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I, z 16 września 2014r. do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 2.000,00 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, skarżący odebrał 22 września 2014r.
Skarżący nie uiścił wpisu lecz złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek nie był podpisany, zatem zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 3 października 2014r. został wezwany do podpisania tegoż wniosku w terminie co skarżący uczynił, nadając w placówce pocztowej w dniu 15 października 2014r. podpisany egzemplarz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220§1 zdanie pierwsze ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. dalej-p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220§3 p.p.s.a. stanowiącym w szczególności, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Odnosząc wskazane przepisy do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy zauważyć, że po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy i odmowie zwolnienia strony z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, sąd ma obowiązek, stosownie do art. 220§1 p.p.s.a. ponownie wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania, co też uczyniono na gruncie rozpoznawanej sprawy. Jeżeli natomiast strona po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany (tak: postanowienie NSA z 21 marca 2012r. sygn. akt: II GZ 95/12, LEX nr 1138008). W tym miejscu należy bowiem podkreślić, że o ile postanowienia wydane w przedmiocie prawa pomocy jako niekończące postępowania w danej sprawie nie posiadają atrybutu powagi rzeczy osądzonej i można je - stosownie do art. 165 p.p.s.a. uchylać i zmieniać wskutek zmiany okoliczności sprawy, to nie można twierdzić, że postanowienia wydane w tym przedmiocie nie posiadają cechy prawomocności (por. postanowienie WSA w Krakowie z 14 stycznia 2014r. sygn. akt: I SA/Kr 383/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Stosownie bowiem do art. 168§1 p.p.s.a. orzeczenie sądu, a więc także i postanowienie, staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 grudnia 2002r. sygn. akt: III RN 144/02, publ. LEX 81387). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a. gdyż nie uchyla ono skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie. A zatem ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do wniosku pierwotnego, nie wpływa na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do wykonania zarządzenia oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (zob. postanowienie NSA z 19 lutego 2010r., sygn. akt: II FSK 621/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Odmienne procedowanie sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie – skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Jedynie na marginesie Sąd zauważa, że ponowny wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, ma identyczną treść jak wniosek złożony uprzednio.
W sprawie termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 29 września 2014r. Ponieważ we wskazanym terminie nie został on uiszczony, Sąd skargę odrzucił na zasadzie art. 220§3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.