Uzasadnienie
Decyzją - nakazem płatniczym z dnia [...] lutego 2003r. Burmistrz Gminy C.ustalił J.Z. łączne zobowiązanie pieniężne w sprawie wymiaru podatku rolnego i leśnego za 2003r. odpowiednio w kwocie 108zł. oraz w kwocie 26,70zł. Organ podatkowy I instancji ustalił, iż J. Z. jest współwłaścicielem w 1/3 gospodarstwa rolnego i gruntów leśnych. Pozostałe części należą po 1/3 do I. i J. Z., przy czym grunty należące do I. Z. zostały wydzierżawione J. Z. na 10 lat na mocy umowy dzierżawy z dnia [...]grudnia 2002r. J. Z. w dniu [...] marca 2003r. wniósł odwołanie od decyzji organu podatkowego I instancji zarzucając przede wszystkim oparcie decyzji na sfałszowanych księgach wieczystych i rejestrach gruntowych, nieprawidłowych i sprzecznych z prawem działaniach urzędników gminnych lub powiatowych, jak również działaniach osób trzecich działających na szkodę matki – M. Z..
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W dniu [...] maja 2003r. podatnik wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, w której to skardze domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji podnosząc co do zasady te same zarzuty, co w odwołaniu od decyzji Burmistrza Gminy C.. Skarżący nie sprecyzował jednak, w jaki sposób opisane przez niego nieprawidłowości w ustaleniach dotyczących posiadanych działek, wpłynęły na wymiar podatku rolnego i leśnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podnosząc, iż przywołane w skardze dokumenty i okoliczności faktyczne nie maj ą bezpośredniego związku z postępowaniem podatkowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna.
Ustalenia organów podatkowych I i II instancji zostały oparte na aktualnych ewidencjach (rejestrach) gruntów i budynków. Skarżący powołując w skardze dokumenty i okoliczności faktyczne dotyczące szeregu naruszeń prawa nie wskazał w jaki sposób okoliczności te wpływają na wymiar podatku rolnego i leśnego. Badając zgodność z prawem podjętych w sprawie rozstrzygnięć organów podatkowych I i II instancji, orzekający w sprawie skład Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nie dopatrzył się naruszeń prawa. Ustalenia podatkowe zostały dokonane w oparciu o prawidłowo zgromadzony materiał dowodowy w zakresie zarówno powierzchni gruntów podlegających opodatkowaniu, ich charakteru, jak i osób zobowiązanych do zapłaty podatku. Twierdzenia skarżącego co do sfałszowania dokumentów lub wyłudzenia przez osoby trzecie nieruchomości nie zobowiązują organów podatkowych do prowadzenia postępowania w zakresie przywrócenia stanu prawnego co do własności nieruchomości zgodnie z żądaniem skarżącego.
Organy podatkowe orzekają bowiem o obowiązku podatkowym, nie są natomiast organami ścigania lub organami, przed którymi toczyć się może postępowanie o ochronę własności. Skoro skarżący nie wskazał w jaki sposób jego zarzuty wpływają na wymiar podatku, organy podatkowe postąpiły prawidłowo przystępując do wymiaru na podstawie aktualnej ewidencji gruntów budynków.
Rozpoznając sprawę oparto się na art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy prowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zmianami) stanowiącym, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami).
W oparciu więc o art. 151 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.