Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...]grudnia 2002r. nr.[...] Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego Nr [...] z dnia[...] października 2002r. w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1999r. wydanej dla J. W. Decyzjami z tej samej daty o numerach [...] i [...] Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego wydane odpowiednio:
- - dla J. W. Nr [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1998
- - dla J. W. Nr [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1998
W uzasadnieniach decyzji Izba Skarbowa wskazała, że za 1999r.dochody J. W. rozliczone zostały przez ZUS na druku PIT-40A. Dnia [...] września 2002r. J. W. złożyła korektę zeznania o wysokości dochodu osiągniętego w 1999r.Wcześniej bo dnia [...].VIII.2002r. złożyła wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1999 poprzez zwrot całości odprowadzonego od jej dochodu podatku z uwagi na swoją trudną" sytuację życiową. W złożonym [...].IX.2002r. zeznaniu nie wskazała kwoty nadpłaty ani nie złożyła żadnych dowodów na poniesienie wydatków na cele rehabilitacyjne, które mogłyby stanowić podstawę do skorzystania z odliczenia od dochodu i zwrotu nadpłaty.Skoro zatem nie wskazała kwoty nadpłaty ani nie udokumentowała poniesienia wydatków uprawniających do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej należało stwierdzenia nadpłaty odmówić. Analogiczna sytuacja tyczyła decyzji odmawiających stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998r.wydanych oddzielnie dla J. W. i jej męża J. W..
W tym samym piśmie z dnia [...].VIII.2002r. małżonkowie złożyli wniosek o stwierdzenie nadpłaty za 1998r. z uwagi na chorobę syna i ogólnie trudną sytuację. Dochody ich rozliczone zostały za 1998r. przez ZUS a w złożonych dnia [...].IX.2002r.korektach nie wskazali kwoty nadpłaty ani nie udokumentowali wydatków które mogłyby stanowić podstawę do skorzystania z odliczeń od dochodu. Organ skarbowy zauważył, że zasada obliczenia należnego podatku przez ZUS jak i w złożonej później korekcie PIT-30 bez uwzględniania ulg i odliczeń jest identyczna, ponieważ podatek należny wyliczony jest w oparciu o jedną i tą samą skalę podatkową, a podstawę opodatkowania stanowi ta sama kwota dochodu. Tak więc nie złożenie z wnioskiem o zwrot nadpłaty żadnych dokumentów, które mogłyby zostać uwzględnione w rocznym rozliczeniu i stanowić podstawę do zwrotu nadpłaconego podatku skutkuje niezasadnością złożonego wniosku.
W złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze J. W. i J.W. wskazali, ze zaskarżone decyzje są jeśli chodzi o odmowę zwrotu pobranych podatków wadliwe. Zdaniem skarżących organy skarbowe nie uwzględniły w swoich decyzjach, że znajdują się w trudnej sytuacji życiowej. Ich syn od 1998r. pozostaje w leczeniu szpitalnym i ma stwierdzony stopień niepełnosprawności. Urzędnicy skarbowi zajmujący się ich sprawą nie robili tego należycie w konsekwencji odmawiając zwrotu pobranych przez płatnika zaliczek na poczet podatku. Mimo braku określenia treść skargi wskazuje, że skarżący wnoszą o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skargi nie zasługują na uwzględnienie gdyż zaskarżone decyzje odpowiadają prawu. W złożonych korektach zeznań podatkowych skarżący nie wykazali nadpłaty ani nie złożyli żadnych dokumentów świadczących o poniesieniu w latach 1998-1999 wydatków na cele rehabilitacyjne, które mogłyby stanowić podstawę do zwrotu nadpłaconego podatku w myśl rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. Nr 35 poz.173 ze zm.).Trudna sytuacja życiowa na co skarżący się powołują nie stanowi podstawy do stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku uiszczonego zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Nadpłatą jest kwota podatku nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego bądź kwota pobrana przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej. W sprawie niniejszej żadna z powyższych sytuacji nie występuje.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art.151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. Rozpoznając sprawę oparto się na art.97 § 1 ustawy z dnia 30.VIII.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr153 poz.1271 ze zm.) stanowiącym, że sprawy w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 1.I.2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.