Uzasadnienie
W dniu 17 czerwca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej skarga M.D. i D. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r.
Do skargi dołączone zostały na urzędowych formularzach wnioski skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosków skarżący wskazali, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, mają na utrzymaniu nieletnią córkę A., przy czym w dodatkowym piśmie D. D. oświadczył, że jedynym ich źródłem dochodu jest wynagrodzenie za pracę M. D. w kwocie 1.152 zł netto. Wnioskodawcy podali, że nie mają żadnych oszczędności, ani cennych ruchomości czy nieruchomości, zamieszkują w lokalu, którego najemcą jest matka skarżącego. Natomiast posiadane przez skarżącego jednostki uczestnictwa funduszu inwestycyjnego zostały zajęte przez Urząd Skarbowy. Miesięczne koszty utrzymania skarżący określili na kwotę ok. 335 zł.
W dniu 24 października 2008 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wydał postanowienie, na mocy którego oddalił wniosek skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podkreślono, że skarżący na etapie składania wniosku o przyznanie prawa pomocy mieli zamiar zataić istotne fakty w postaci uzyskiwania przez skarżącą M. D. wynagrodzenia za pracę.
Od przedmiotowego postanowienia D. D. wniósł w ustawowym terminie sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie załączając kopię umowy o pracę swojej żony i podnosząc, że skarżący nie mieli zamiaru niczego zatajać, gdyż M. D. podjęła pracę dopiero od dnia 1 sierpnia 2008 r., podczas gdy wniosek o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych składany był w czerwcu. Dodatkowo D. D. podkreślił, że w WSA w Krakowie toczą się cztery sprawy z udziałem skarżących i w związku z tym obciążenie finansowe jest znaczne, gdyby więc Sąd nie zwolnił skarżących z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania w całości, to prosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z opłat sądowych nie przekraczających kwotę 50 zł za każdą z czterech spraw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z brzmieniem art. 246 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku skarżących M. i D. D. w przedmiocie zwolnienia z kosztów sądowych uznał, iż istnieją podstawy do jego uwzględnienia w części, dlatego zwolnił skarżących od obowiązku uiszczania wpisu sądowego, który w niniejszej sprawie wynosi 3.197 zł. Skarżący w sposób wyczerpujący i dokładny wykazali, że ich sytuacja majątkowa i rodzinna jest na tyle trudna, że nie są w stanie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny ponieść pełnych kosztów postępowania. Przedstawione przez skarżących okoliczności, a zwłaszcza fakt, iż nie mają żadnych innych dochodów oprócz wynagrodzenia za pracę M. D. w kwocie 1.152 zł miesięcznie, nie posiadają także żadnego cennego majątku ruchomego lub nieruchomego, który mogliby spieniężyć, mają na utrzymaniu małoletnią córkę wskazują, zdaniem Sądu jednoznacznie, że poniesienie przez skarżących pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie stanowiłoby dla ich gospodarstwa domowego zbyt duże obciążenie. Jednocześnie Sąd uznał, że przy dochodach netto w kwocie 1.152 zł, nawet po odliczeniu stałych miesięcznych opłat, skarżący są w stanie ponieść ewentualne pozostałe koszty postępowania sądowego.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie przepisu art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 oraz art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak na wstępie.