Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 30 października 2020 r. odrzucił skargę R. F. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2020 r., nr: [...], wobec przekroczenia terminu do jej wniesienia.
Skarżąca wnioskiem, nadanym w UP w dniu 29 stycznia 2021 r. (k. 20 akt s.), zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu wniosku podała, że niedotrzymanie terminu spowodowane było chorobą wnioskodawczyni (gorączka i zatrucie pokarmowe).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługiwał na uwzględnienie, z uwagi na niewykazanie przesłanki braku winy.
W sprawie bezspornym jest, że skarżąca uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi, a wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ustawowym terminie.
W myśl art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej zwanej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu - zgodnie z art. 87 p.p.s.a., wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w ww. piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z powyższego wynika, że przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa przy tym, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, przy czym jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy.
Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r., I GZ 232/11, wszystkie orzeczenia na stronie www.nsa.gov.pl). Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podmiot ubiegający się o przywrócenie terminu powinien dołożyć wszelkich starań i wysiłków w celu wyjaśnienia przyczyn swojego uchybienia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 26 października 2009 r., I OZ 996/09, z dnia 23 października 2009 r., I OZ 989/09, z dnia 12 marca 2009 r., II GZ 47/09).
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wykazała przesłanki warunkującej przywrócenie terminu do wniesienia skargi, tj., że nie ponosi winy w uchybieniu terminowi. Samo bowiem powołanie się na chorobę, nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminowi. Dla wykazania bowiem braku winy w uchybieniu terminowi istotne jest uprawdopodobnienie nie tylko takiego zdarzenia, ale także jego wpływu na niemożność działania, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. Wniosek o przywrócenie terminu zawiera bardzo lakoniczne uzasadnienie.
Skarżąca w żaden sposób zatem nie wykazała, aby nie była wnieść przedmiotowej skargi w terminie. W świetle powyższych rozważań niedochowanie terminu do uzupełnienie braków formalnych skargi jest w ocenie Sądu wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu niniejszej sprawy przez skarżącą.
W rozpoznawanym przypadku nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu ww. terminowi, zatem Sąd na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.