Uzasadnienie
W dniu 11 września 2017 r. T. L. wniósł drogą elektroniczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postepowania w sprawie zwolnienia z podatku od nieruchomości.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 września 2017 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 października 2017 r.
W odpowiedzi skarżący w dniu 30 października 2017 r. nadesłał drogą elektroniczną pismo, w którym podniósł, że wezwanie o podpisanie skargi jest chybione i niezasadne, gdyż skarga została podpisana podpisem elektronicznym w dniu 11 września 2017 r. przed SKO w K. zgodnie z wszelkimi wymaganiami. Do pisma skarżący dołączył skargę podpisaną podpisem elektronicznym.
Jak wynika z zapisku urzędowego z dnia 10 kwietnia 2018 r. (k. 93 akt sądowych) skarżący w tym dniu stawił się w Sądzie i podpisał skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc m.in. zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Skarżący złożył skargę drogą elektroniczną i opatrzył ją podpisem elektronicznym. Należy jednak stwierdzić, że w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pojęcie podpisu elektronicznego w ogóle nie występuje, nie jest również dopuszczalne wnoszenie jakichkolwiek pism w formie elektronicznej. Tym samym, dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Takie stanowisko utrwalone jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wskazać w tym miejscu należy na uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13, w której stwierdzono, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r. poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Konieczne zatem stało się wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 października 2017 r., a termin do uzupełnienia braków upływał w dniu 30 października 2017 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie podpisał skargi, lecz uczynił to dopiero 10 kwietnia 2018 r., a więc po terminie.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w terminie, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.