Uzasadnienie
Decyzją ostateczną z dnia 29 lipca. 1999 r. (...) Izba Skarbowa w S. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w W. - Filia w W. - z dnia 13 maja 1999 r. (...), dotyczącą umorzenia postępowania w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. w kwocie 120,10 zł, ze względu na jej bezprzedmiotowość.
Na decyzję Izby Skarbowej w S. Zdzisław B. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zmianę decyzji Urzędu Skarbowego na jego korzyść.
W uzasadnieniu skargi podnosi, iż znajduje się w bardzo trudnej sytuacji. materialnej i ze względu na brak środków do życia występuje na drogę sądową Zdaniem organów podatkowych..
Zgodnie z art. 59 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia. 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. 137 poz. 926 z 1997 r. ze zm./, zobowiązanie podatkowe wygasa wskutek zapłaty podatku.
W wyniku analizy zgromadzonego w sprawie materiału ustalono, iż strona w całości zapłaciła podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie 120,10 zł, wynikający z zeznania podatkowego PIT-30 za 1998 r.
W związku z powyższym wniosek podatnika potraktowany przez Urząd, jako wniosek o zaniechanie poboru podatku stał się bezprzedmiotowy w momencie zapłaty zobowiązania podatkowego, czyli z dniem 21 kwietnia 1999 r., ponieważ nie ma żadnej podstawy prawnej do orzeczenia zwrotu już uiszczonego podatku, w związku ze zdarzeniami losowymi, które dotknęły podatników i naraziły. ich na nieprzewidziane wydatki.
Dlatego Urząd Skarbowy zgodnie z art. 208 par. 1 ordynacji podatkowej umorzył postępowanie w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. ze względu na jego bezprzedmiotowość.
Zaniechanie poboru podatku i umorzenie zaległości podatkowej uwarunkowane jest istnieniem podatku lub zaległości, jaka w przypadku strony nie wystąpiła, ponieważ dopłata podatkowa nastąpiła w dniu 21 kwietnia 1999 r., czyli w terminie rozliczenia zeznania rocznego dla podatników podatku dochodowego ód osób fizycznych za 1998 r.
Oznacza to, że nie można prowadzić postępowania o umorzenie, jeżeli zobowiązanie wygasło i nie istnieje zaległość podatkowa, ponieważ nie ma przedmiotu postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Nie ulega wątpliwości, że 21 kwietnia 1999 r. /a więc w terminie rozliczenia podatku za rok 1998/ skarżący wystąpił o zaniechanie poboru zapłaconego w. tym samym dniu podatku w kwocie 120,10. Świadczenie to wykonywało podatek należny za rok podatkowy 1998 - w rozumieniu art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416/.
Ani z urzędu ani też na wniosek strony nie było prowadzone postępowanie o a określenie wysokości zobowiązania podatkowego za wymieniony rok podatkowy.
Zgodnie z art. 59 par. 1 pkt 1 ordynacji podatkowej zapłata podatku powoduje, że zobowiązanie podatkowe wygasa. Zapłata podatku oznacza /więc/, że nie ma podatku, którego poboru można by zaniechać, nie ma zaległości podatkowej, którą by można umorzyć.
Z tego to, natury podstawowej i zasadniczej, powodu postępowanie w przedmiocie przywołanych ulg podatkowych jest bezprzedmiotowe, tak jak stanowi to art. 208 par. 1 ordynacji podatkowej. Rozpatrywanego postępowania nie można, zgodnie z prawem, utożsamiać z adekwatnym trybem prawnym sporu o wysokość zobowiązania podatkowego lub o nadpłatę podatkową Postępowania te są różne i odmienne - w szczególności z uwagi na przedmiot i podstawy prawne z zakresu prawa materialnego.
Dochodzenie zaniechania poboru zapłaconego podatku lub umorzenia uiszczonej zaległości podatkowej nie odtwarza wygasłego zobowiązania podatkowego i nie stanowi przesłanki prawnej zwrotu nadpłaty podatkowej na. v podstawie art. 72-81 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./.
W tym stanie rzeczy Sąd uprawniony i zobligowany był do orzeczenia o oddaleniu skargi.