Uzasadnienie
W dniu 13 marca 2014 r. do Urzędu Skarbowego w P. wpłynęło wspólne zeznanie podatkowe PIT-37 za 2013 rok małżonków I. P.-M. i T. M. z wykazaną nadpłatą w kwocie 2.783,00 zł.
Jak wynika z akt sprawy T. M. posiadał - na dzień złożenia w zeznania - zaległości w podatku od towarów i usług wynikające z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] r. w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres wrzesień - grudzień 2006 r. oraz styczeń - październik 2007 r.
W dniu 26 lipca 2013 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. wpłynął wniosek o umorzenie należności podatkowych w podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 345.956,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Decyzją z dnia [...]r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. odmówił umorzenia ww. zaległości podatkowych. Od powyższej decyzji T. M. wniósł odwołanie. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] r. uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał spraw do ponownego rozpatrzenia.
W dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. wydał postanowienie, w którym zaliczył nadpłatę wynikającą z zeznania PIT-37 za 2013 r. w kwocie 2.783,00 zł na poczet zaległości za miesił wrzesień 2006 r., w następujący sposób:
- - na należność główną 1.468 zł,
- - odsetki za zwłokę 1.315 zł-naliczone od dnia 26.10.2006 r. do dnia 13.03.2014 r.
W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Organ podatkowy pierwszej instancji powołał brzmienie przepisów art. 73 § 2, art. 62 § 1 i art. 55 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa oraz wskazał sposób zaliczenia nadpłaty, tj. na podstawie jakich przepisów, za jaki okres oraz według jakich stawek zostały naliczone odsetki za zwłokę. Na powyższe postanowienie pełnomocnik A. M. – R. złożyła zażalenie wnosząc o uchylenie w całości przedmiotowego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W ocenie skarżących niedopuszczalne jest zaliczenie nadpłaty na zaległości podatkowe, co do których toczy się jednocześnie postępowanie o umorzenie, w szczególności, gdy do dnia wydania zaskarżonego postanowienia nie została wydana decyzja organu podatkowego w przedmiotowym zakresie.
W związku z powyższym zdaniem strony, organ podatkowy dokonał błędnej wykładni art. 76 § 1 w zw. z art. 76a i art. 55 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, w konsekwencji czego przedwcześnie dokonał zaliczenia nadpłaty na zaległość w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2006 r.
Po rozpatrzeniu przedmiotowego środka zaskarżenia, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia [...] r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...]r. w sprawie zaliczenia nadpłaty w kwocie 2.783,00 zł na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za marzec 2006 r. w kwocie 1.468,00 zł i odsetek za zwłokę od tej zaległości w kwocie 1.315,00 zł.
Na powyższe postanowienie podatnicy wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucili naruszenie prawa materialnego, tj. art. 76 § 1 w zw. z art. 76a, w zw. z art 55 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc 9/2006 w łącznej kwocie 2.783,00 zł. W związku z powyższym, Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz zasądzenie kosztów postępowania. W złożonej skardze skarżący zakwestionowali prawidłowość działania Naczelnika Urzędu Skarbowego w P., który zaliczając nadpłatę wynikającą z zeznania PIT-37 za 2013 rok na zaległość w podatku od towarów i usług za miesiąc 9/2006, nie wziął pod uwagę toczącego się postępowania w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług. W opinii skarżących, zaliczenie nadpłaty przez organ podatkowy, w sytuacji toczącego się postępowania w sprawie umorzenia zaległości, należy uznać za przedwczesne.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do oceny, czy organ podatkowy może dokonać zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych, co do których strona wystąpiła z wnioskiem o ich umorzenie, a postępowanie zainicjowane tym wnioskiem nie zostało zakończone.
Zgodnie z art. 76 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem § 2. Zaległością podatkową zaś jest podatek niezapłacony w terminie płatności (art. 51 § 1 O.p.).
Nadpłata w podatku dochodowym od osób fizycznych wynika z deklaracji PIT-37 skarżących złożonej w dniu 13 marca 2014 r. Nie jest też sporne, że T.M. w chwili składania deklaracji PIT-37 za 2013 r. posiadał zaległości w podatku od towarów i usług za okres wrzesień-grudzień 2006 r. oraz styczeń-październik 2007 r. W tej sytuacji Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. na podstawie art. 76 § 1 O.p. był zobowiązany z urzędu do wydania postanowienia o zaliczeniu nadpłaty na poczet zaległych zobowiązań podatkowych.
Wystąpienie z wnioskiem o umorzenie zaległości podatkowych nie zmienia faktu, że nadal jest to podatek niezapłacony w terminie płatności, a więc stanowiący zaległość podatkową w rozumieniu art. 51 § 1 O.p. Zaległość podatkowa nie przestaje istnieć z chwilą złożenia wniosku o jej umorzenie. Okoliczność, że toczy się postępowanie z wniosku strony o umorzenie zaległości podatkowych nie zwalniała organu podatkowego od obowiązku zaliczenia nadpłaty na poczet tych zaległości. Teza skarżących, iż złożenie wniosku o umorzenie zaległości podatkowych wyłącza możliwość wydania postanowienia o zaliczeniu nadpłaty na poczet tych zaległości nie ma żadnego oparcia w treści obowiązujących przepisów prawa. Zaskarżone postanowienie jest też zgodne z art. 55 § 2 O.p. normującym zasadę podziału zaliczanej kwoty nadpłaty na poczet zaległości podatkowej oraz przypadającej od niej kwoty odsetek za zwłokę.
Z powyższych względów, wobec braku uzasadnionych podstaw skargi, z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) należało orzec jak w sentencji wyroku.
ak