Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn od nabycia nieruchomości tytułem zasiedzenia.
W dniu 3 lutego 2015 roku (data nadania) pełnomocnik skarżącej, ustanowiony z urzędu, składając opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej wystąpił o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z przepisem § 18 ust. 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 roku, poz. 461) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Do wyliczenia w rozpoznawanej sprawie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przyjąć należało stawkę minimalną określoną w § 6 pkt 3 rozporządzenia, tj. 600 zł.
Należne pełnomocnikowi w tej sprawie wynagrodzenie wynosić powinno 50% stawki minimalnej, czyli kwotę 300 zł i być podwyższone o należny od tej kwoty podatek od towarów i usług (§ 18 ust. 2 pkt 1 lit. b, w związku z treścią § 2 ust. 3 rozporządzenia).
W konsekwencji sąd, na podstawie powołanych wyżej przepisów, orzekł jak w sentencji postanowienia.
AKE.