Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 3 października 2013 r. skarżącej – G. K. przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skarżąca była reprezentowana przez radcę prawnego A. G. W dniu 24 stycznia 2014 r., pełnomocnik skarżącej złożył do Sądu opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 grudnia 2013 r. oddalającego skargę podatniczki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 r. Pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, polegającej na sporządzeniu przedmiotowej opinii, której odpis przekazał skarżącej. Oświadczył jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Kwestię wynagrodzenia radcy prawnego z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu reguluje art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie: P.p.s.a. oraz § 15 w związku z przepisem § 14 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 460).
Stosownie do pierwszego z powołanych przepisów wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków, zgodnie zaś z drugim z nich koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Sąd zasądza tak ustalone koszty, jeśli pełnomocnik, stosownie do § 16 powołanego rozporządzenia, złoży wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z oświadczeniem, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.
Złożony w niniejszej sprawie wniosek o zwrot kosztów udzielonej z urzędu skarżącej pomocy prawnej zawiera oświadczenia o powyższej treści. Tym samym zostało wykazane, iż skarżąca nie uiściła w całości lub części opłaty tych kosztów. W tym stanie należało, stosownie do powołanych przepisów, przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 120 zł wraz z należnym od tej kwoty podatkiem od towarów i usług.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 250 p.p.s.a. oraz § 15 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, orzeczono jak w postanowieniu.
AK.