Uzasadnienie
Zarządzeniem z 24 czerwca 2013 r. M. H. został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 877 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia pisma.
Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 11 lipca 2013 roku.
W dniu 18 lipca 2013 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 9 września 2013 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W wyniku wniesionego w ustawowym terminie sprzeciwu postanowieniem z dnia 5 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez stronę Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 stycznia 2014 r. oddalił zażalenie na postanowienie WSA z 5 maja 2013 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (sygn. akt I FZ 514/13). W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia NSA wskazał, iż w niniejszej sprawie zapadło już prawomocne orzeczenie dotyczące przyznania stronie prawa pomocy – postanowieniem z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt I FZ 155/13 NSA oddalił zażalenie strony na postanowienie z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 1032/12 odmawiające stronie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego.
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2013 r. na skutek nie uiszczenia w zakreślonym terminie wpisu od skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. H. Odpis powyższego postanowienia został doręczony stronie w dniu 27 grudnia 2013 r. w trybie awizo.
W dniu 26 lutego 2014 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz uiścił wpis od skargi w kwocie 877 zł.
W uzasadnieniu skarżący oświadczył, że zgodnie z pouczeniem zawartym doręczonym w dniu 11 lipca 2013 r. odpisie zarządzenia z dnia 24 czerwca 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z odmową przyznania prawa pomocy przez WSA w Łodzi strona wniosła zażalenie do NSA w Warszawie, który postanowieniem z dnia 29 stycznia 2014 r. (nie 30 stycznia 2014, jak mylnie wskazano w treści wniosku) je oddalił. M. H. wskazał, że odpis tego postanowienia otrzymał w dniu 19 lutego 2014 r. Oświadczył, iż w sekretariacie Wydziału I Izby Finansowej NSA uzyskał informację, iż orzeczenie to jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Nie otrzymał też żadnej informacji i pouczenia o ewentualnym obowiązku i terminie dokonania wpisu sądowego od skargi. Skarżący stwierdził, iż za dzień ustania przyczyny uchybienia terminowi uznaje 19 lutego 2014 r., tj. datę doręczenia postanowienia NSA oddalającego zażalenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jest spóźniony.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu. Zgodnie z przepisem art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu – art. 87 § 2 p.p.s.a. Ponadto, stosownie do art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Przedstawiona powyżej regulacja statuuje ustawowe przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z nich jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który rozpoczyna swój bieg od dnia ustania przeszkody.
Odnosząc opisaną regulację do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że rozpoznawany wniosek został złożony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W ocenie sądu przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu 27 grudnia 2013 r., kiedy to, w trybie awizo doręczone zostało postanowienie o odrzuceniu skargi w niniejszej sprawie. Sąd pragnie zaznaczyć jednak, że z kontrolki pobranych akt (lp. 1517) prowadzonej w Wydziale Informacji Sądowej WSA w Łodzi wynika, iż w dniu 18 grudnia 2013 r. udzielono skarżącemu informacji o terminie do złożenia skargi kasacyjnej oraz o przesłaniu zażalenia na postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy z dnia 5 listopada 2013 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wobec powyższego, przyjmując najkorzystniej dla strony uznać należy, iż skoro skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego najpóźniej w dniu 27 grudnia 2013 r., to siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o jego przywrócenie rozpoczął swój bieg w dniu 28 grudnia 2013 roku i zakończył w dniu 3 stycznia 2014 roku. Tymczasem strona złożyła swój wniosek dopiero w dniu 26 lutego 2014 roku, czyli po 53 dniach od upływu tego terminu. Zaznaczyć należy, iż w żadnym razie za początek biegu terminu nie może być uznany, jak chce strona dzień 19 lutego 2014 r., tj. data doręczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 29 stycznia 2014 r. oddalającego zażalenie.
Ze wskazanych wyżej względów spóźniony wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków fiskalnych skargi należało odrzucić i dlatego na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
ak.