Uzasadnienie
B. K.-M. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] roku w przedmiocie uchylenia w całości decyzji organu pierwszej instancji w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 rok i umorzenia postępowania.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w kwocie 500 zł skarżąca pismem z dnia 2 października 2015 roku wniosła o zwolnienie od tej opłaty.
W złożonym następnie, na urzędowym formularzu (PPF), wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca sprecyzowała, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub doradcy podatkowego. Jednocześnie w oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej majątek stanowią nieruchomości w postaci mieszkania o pow. 34,09 m2 i nieruchomości rolnej o pow. ok. 2,5 ha. Skarżąca podkreśliła, że jest całkowicie niezdolna do pracy i utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 537,10 zł (kwota po potrąceniach). Dochód ten nie pozwala jej na pokrycie podstawowych potrzeb. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.".
Stosownie do postanowień art. 243 tej ustawy prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub doradcy podatkowego, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej majątek stanowią nieruchomości w postaci mieszkania o pow. 34,09 m2 i nieruchomości rolnej o pow. ok. 2,5 ha. Skarżąca jest całkowicie niezdolna do pracy i utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 537,10 zł (kwota po potrąceniach). Dochód ten nie pozwala jej na pokrycie podstawowych potrzeb. Ponadto skarżąca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż przy uzyskiwanym dochodzie skarżąca nie mogłaby ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Tym niemniej, zważywszy na tożsamy charakter pomocy prawnej świadczonej przez radców prawnych i doradców podatkowych w ramach wykonywanego zawodu (w zakresie obejmującym występowanie przed sądami i urzędami), referendarz sądowy uznał za zasadne w niniejszej sprawie przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika w osobie radcy prawnego.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Ake.