Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 czerwca 1996 r. nr II-1/82-W-2/39-40/96 Izba Skarbowa w (...) nie uwzględniła wniosku Henryki i Andrzeja małżonków S. o wstrzymanie wykonania decyzji Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia 23 kwietnia 1996 r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym za rok 1993 i w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym za rok 1994.
W skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skardze na powyższe postanowienie Henryka i Andrzej małżonkowie S., zastąpieni przez pełnomocnika, wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając mu niezgodność z prawem, jak również merytoryczną nietrafność.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie, opisując szeroko powody, dla których nie znalazła podstaw do rozstrzygnięcia w trybie art. 173 par. 1 in fine Kpa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w trybie określonym w art. 173 par. 1 Kpa w związku z art. 127 par. 1 i 2 in initio Kpa przez Izbę Skarbową jako organ odwoławczy. Rozważenia wymaga możliwość subsumcji tego orzeczenia pod normę art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Nie ulega wątpliwości, że na zaskarżone postanowienie nie przysługuje zażalenie, a postanowienie to nie kończy postępowania.
Ewentualne pojmowanie przesłanki zawartej w art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy o NSA w ten sposób, iż postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji jest zaskarżalne do sądu administracyjnego z tego powodu, że kończy postępowanie wszczęte wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji, należy uznać za chybione. Zwrot "kończące postępowanie" należy odnieść do zakończenia postępowania ad meritum, o którym mowa w art. 1 par. 1 pkt 1 Kpa. Jako postanowienia, które kończą postępowanie merytoryczne w sprawie i na które nie przysługuje zażalenie, można wymienić postanowienie o niedopuszczalności odwołania i postanowienie o uchybieniu terminu wniesienia odwołania /art. 134 Kpa/. Postanowienia te kończą postępowanie w sprawach rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej w ten sposób i z tego powodu, że zamykają drogę do wydania rozstrzygnięcia ad meritum. Wniosek przewidziany w art. 173 par. 1 Kpa nie wszczyna postępowania w rozumieniu art. 1 par. 1 pkt 1 Kpa (...).
Z powyższych rozważań wypływa wniosek, że na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania decyzji organu podatkowego /art. 173 par. 1 Kpa/ nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, albowiem orzeczenie takie nie jest objęte treścią art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.
(...) Kierując się powyższym, Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na mocy art. 27 ust. 2 cytowanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.