Uzasadnienie
J.Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W skardze tej został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną D. Nie posiada żadnych oszczędności ani znaczniejszego majątku, poza gospodarstwem rolnym (we współwłasności majątkowej małżeńskiej z żoną), stanowiącym jedyne źródło utrzymania rodziny. Skarżący podkreślił, że oprócz pracy w gospodarstwie ciąży na nim obowiązek opieki nad niepełnosprawną żoną, co znacznie obniża jego możliwości zarobkowe. Dodał, że żona w związku ze swą niepełnosprawnością nie otrzymuje żadnych świadczeń ani z ubezpieczenia społecznego, ani z opieki społecznej.
Jednocześnie skarżący oświadczył, że majątek małżonków stanowi dom o pow. 115 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 6 ha, zabudowana domem, stodołą oraz budynkiem gospodarczym, a także samochód marki Ford Modeo (rocznik 2002) o wartości 12.000 zł.
Ponadto skarżący wyjaśnił, że jego żona jest od 2002 roku prawostronnie sparaliżowana po pęknięciu tętniaka śródmózgowego. Jest niezdolna do samodzielnej egzystencji i wymaga opieki ze strony osób trzecich.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną D. Jego żona jest od 2002 roku prawostronnie sparaliżowana po pęknięciu tętniaka śródmózgowego. W związku z tym jest niezdolna do samodzielnej egzystencji i wymaga opieki ze strony osób trzecich. Jedne źródło utrzymania rodziny stanowi dochód z posiadanego gospodarstwa rolnego (6 ha) w wysokości 1.200 zł brutto. Małżonkowie zamieszkują w domu o pow. 115 m2. Ponadto w skład ich majątku wchodzą budynki w postaci stodolny i budynku gospodarczego oraz samochód marki Ford Modeo (rocznik 2002) o wartości 12.000 zł.
W tej sytuacji, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Dokonując powyższej oceny, Referendarz sądowy w szczególności wziął pod uwagę zdolności płatnicze skarżącego wynikające z przedstawionej sytuacji rodzinnej i na tej podstawie przyjął, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie spełnienia tej zaś przesłanki obligowało Referendarza sądowego do uwzględnienie wniosku skarżącego w żądanym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
(MSi)