Uzasadnienie
D.Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W skardze tej został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, J.Ł., będący pełnomocnikiem skarżącej, wskazał, że skarżąca pozostaje wraz z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Małżonkowie nie posiadają żadnych oszczędności ani znaczniejszego majątku, poza gospodarstwem rolnym, stanowiącym jedyne ich źródło utrzymania. Mąż skarżącej podkreślił, że jego żona jest osobą sparaliżowaną po pęknięciu tętniaka śródmózgowego, wymagającą opieki ze strony osób trzecich, co wpływa na zwiększenie kosztów jej utrzymania i zmniejsza jego możliwości zarobkowe. Nie otrzymuje przy tym żadnych świadczeń ani z ubezpieczenia społecznego, ani z opieki społecznej. Dodał, że majątek małżonków stanowi dom o pow. 115 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 6 ha, zabudowana domem, stodołą oraz budynkiem gospodarczym, a ponadto samochód marki Ford Modeo (rocznik 2002) o wartości 12.000 zł.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem J. Skarżąca jest od 2002 roku prawostronnie sparaliżowana po pęknięciu tętniaka śródmózgowego. W związku z tym jest niezdolna do samodzielnej egzystencji i wymaga opieki ze strony osób trzecich. Jedne źródło utrzymania rodziny stanowi dochód z posiadanego gospodarstwa rolnego (6 ha) w wysokości 1.200 zł brutto. Małżonkowie zamieszkują w domu o pow. 115 m2. Ponadto w skład ich majątku wchodzą budynki w postaci stodolny i budynku gospodarczego oraz samochód marki Ford Modeo (rocznik 2002) o wartości 12.000 zł.
W tej sytuacji, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Dokonując powyższej oceny, Referendarz sądowy w szczególności wziął pod uwagę źródło i wysokość dochodu rodziny, wynikającego z przedstawionej sytuacji zdrowotnej skarżącej i na tej podstawie przyjął, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie spełnienia tej zaś przesłanki obligowało Referendarza sądowego do uwzględnienie wniosku skarżącej w żądanym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
(MSi)