Uzasadnienie
Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za III kwartał 2012 roku
W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa i w związku z tym została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Uiszczenie przez skarżącą zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za III kwartał 2012 r. w wysokości określonej w zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania narazi skarżącą na konieczność uiszczenia tego podatku w sytuacji, gdy takie zobowiązanie na niej nie powinno ciążyć, a co za tym idzie narazi ją na szkodę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Istotne przy tym jest, iż to strona skarżąca powinna wykazać, że w jej przypadku wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą wyżej wskazane skutki.
Mając na uwadze treść przytoczonych powyżej przepisów prawa, w pierwszym rzędzie, zważyć należy, że podstawowa argumentacja wniosku opierająca się na stwierdzeniu, iż za wstrzymaniem przemawia wadliwość zaskarżonej decyzji, nie zasługuje na aprobatę. Po pierwsze, wadliwość zaskarżonej decyzji nie jest przesłanką wymienioną w art. 61 § 3 p.p.s.a. Po drugie, nawet jeśli przyjąć, iż argumentacja podniesiona w skardze zasługuje na aprobatę skutkującą uchyleniem zaskarżonego aktu to na etapie rozpatrywania wniosku o wstrzymanie zaskarżanej decyzji Sąd nie zajmuje się zasadnością skargi. O tym czy skarga jest zasadna Sąd merytorycznie orzeknie na rozprawie.
Poza powyższą, nietrafioną, argumentacją wskazano jedynie na ogólnikowe sformułowanie, że wykonanie zobowiązania narazi skarżącą na szkodę.
W ocenie Sądu konsekwencją powyższego jest konstatacja, że strona skarżąca w istocie nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i tym samym nie wykazała okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednocześnie Sąd podkreśla, że nie neguje faktu, iż wynikająca z zaskarżonej decyzji kwota zobowiązania podatkowego jest obiektywnie znaczna i bez wątpienia konieczność spełnienia zobowiązania podatkowego może wywołać konsekwencje finansowe dla strony skarżącej, jednak nie musi to być równoznaczne z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Należy podkreślić, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może nastąpić w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi.
Reasumując, wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
mko